کپشن اینستاگرام عکس دختر بچه با لباس سقایی یا مشکی و نذر حضرت رقیه 1405

دخترم این لباس سیاه که بر تن کرده‌ای امانتی است از سه ساله کربلا؛ نذر کردم همیشه کنیز این درگاه باشی.

فرشته کوچک من، با دستان کوچکت آب به دست عزاداران بده که سقایی برازنده توست. فدای لب تشنه علی اصغر.

نازنینم، وقتی پیراهن مشکی می‌پوشی دلم می‌لرزد؛ یاد دخترکی می‌افتم که در خرابه‌های شام لباس پاره بر تن داشت.

دخترم، تو را به دستان کوچک رقیه (س) سپردم تا در این دنیای پرهیاهو، نگهدارت باشد.

زیبای من، این روسری سیاه و این لباس عزا، نشان افتخار توست. حسینی بمان و زینبی زندگی کن.

مادر فدای قد و بالایت؛ نذر کردم جوانی‌ات را در راه اهل بیت خرج کنی، همانطور که کودکی‌ات را نذر رقیه کردم.

عزیزکم، مشک کوچکت را بردار و سیراب کن لب تشنگان را؛ شاید لبخندی بر لب‌های رباب بنشانی.

دخترم با این لباس سقایی، شدی شبیه فرشته‌هایی که دور گهواره اصغر می‌چرخیدند. سلامت باشی نور چشمم.

ای کاش رقیه (س) هم لباس نو داشت... دخترم فدای تاول پاهای دختر ارباب.

امسال هم توفیق شد لباس خادمی و عزای حسین (ع) را تنت کنم؛ الهی عاقبتت بخیر باشد عزیز مادر.

خدایا به حق سه ساله امام حسین، این غنچه زندگی‌ام را از گزند باد و طوفان حفظ کن.

یا رقیه خاتون، این دختر کوچک نذر نگاه مهربان شما؛ خودت مراقبش باش.

الهی که دستان کوچکت همیشه گره‌گشای مشکلات باشد؛ مثل دستان کوچک رقیه (س).

پروردگارا، به حرمت دختر اباعبدالله، دخترم را در مسیر پاکی و عفت زینبی ثابت قدم بدار.

نذر کردم هر سال محرم سقای روضه‌ها باشی تا ساقی کربلا هوایت را داشته باشد.

یا باب الحوائجِ سه ساله، امضای تاییدت را پای تقدیر دخترم بزن.

خدایا به حق دلتنگی‌های رقیه برای پدرش، سایه پدر و مادر را بر سر فرزندم حفظ کن.

دخترم، بیمه‌ات کردم به نام نامیِ رقیه (س)؛ تا ابد زیر سایه این پرچم بمانی.

خدایا شادی و سلامتی را به حق گریه‌های رقیه در خرابه، به دخترم هدیه کن.

یا رقیه، دستان خالی من و این کودک معصوم به دامان شماست؛ ما را دریاب.

بمیرم برای دخترکی که جای گوشواره، زخم سیلی بر گوش داشت. دخترم فدای تو یا رقیه.

وقتی دخترم را در آغوش می‌گیرم، یاد لحظه‌ای می‌افتم که رقیه سر پدر را در آغوش گرفت. امان از دل زینب.

دختر شیرین زبانم، هر وقت بابا می‌گویی، دلم برای لکنت زبان دختر ارباب می‌سوزد.

لباس مرتب و زیبای تو آتش به جانم می‌زند وقتی به یاد لباس‌های سوخته و غبارآلود اسرای کربلا می‌افتم.

خدایا هیچ دختری را با داغ پدر امتحان نکن؛ روضه رقیه (س) سنگین است.

دخترم راه برو، بازی کن، که پاهایت سالم است؛ فدای پاهای پر از خار مغیلان رقیه.

شانه می‌زنم موهایت را و گریه می‌کنم به یاد موهای سوخته و پریشان دختر حسین.

دردانه من، آرام بخواب که رقیه (س) در خرابه روی خشت نیمه و خاک خوابید.

نازپرورده من کجا و سیلی شمر و زجر کجا؛ دلم خون است برای غربتت یا بنت الحسین.

کاش می‌توانستم نوازش کنم دخترکی را که در شام غریبان کسی جز تازیانه نوازشش نکرد.

سرباز کوچک حسین.

نذر حضرت رقیه (س).

سقای کوچک هیئت.

فدای دستان کوچکت یا رقیه.

دخترم کنیز درگاه حسین.

یا رقیه بنت الحسین.

امانت سه ساله ارباب.

کودک حسینی من.

به حق رقیه، حافظ دخترم باش.

لبیک یا حسین از زبان دخترم.