کپشن اینستاگرام شروع محرم و بوی پیراهن خونین 1405

حی علی العزا، که محرم رسیده است. فرشتگان پیراهن خونین ارباب را در آسمان آویختند. جهان یکسر ماتم شد. #محرم #امام_حسین

می‌گویند با حلول هلال محرم، پیراهنی خونین بر عرش خدا پهن می‌شود و باد موافق، بوی آن را به مشام عاشقان می‌رساند. ما دیوانگان آن عطریم. سلام بر محرم.

باز بوی پیراهن خونین کسی می‌آید... آسمان تیره شد و اشک خدا جاری گشت. فصل عاشقی و جنون آغاز شد. آجزک الله یا صاحب الزمان.

از عرش صدای ناله می‌آید. گویی فاطمه (س) پیراهن پاره‌پاره حسینش را در آغوش گرفته. محرم آمد و دل‌های ما حسینیه شد. #آغاز_محرم

این چه پیراهنی است که تارش از نور و پودش از خون خداست؟ سایه‌اش که بر سر عالم می‌افتد، بی‌اختیار سیاه می‌پوشیم و گریه می‌کنیم.

قیامت بی حسین غوغا ندارد... شفاعت بی حسین معنا ندارد. پیراهن خونینت را پهن کن ای خدا، که ما جز گریه بر این غریب، پناهی نداریم.

رزق ما می‌رسد از سفره‌ی احسان حسین... عالم همه دیوانه‌ی چشمان حسین. بوی خون خدا می‌آید. حسی غریب در رگ‌های جهان می‌دود. محرم تسلیت.

فرمود: چون اول محرم شود، ملائکه پیراهن حسین (ع) را در آسمان می‌آویزند، در حالی که پاره پاره است و آغشته به خون... و ما آن را با چشم بصیرت می‌بینیم نه با چشم سر. (امام صادق ع)

دلم گرفته، دوباره هوای تو دارم... بوی سیب و بوی خون در هم آمیخته. لباس مشکی‌ام را بیاورید، فصل جنون رسید.

خداوند غم تو را در دل‌های ما نهاد، غمی که هرگز سرد نمی‌شود. سلام بر آن پیراهن، سلام بر آن بدن، سلام بر آن سر... سلام بر محرم.

پیراهن خونین تو، پرچم عزای ماست. سلام بر محرم.

بوی پیراهن خونین کسی می‌آید... #محرم

حی علی العزا، فی ماتم الحسین.

آسمان خون گریه کن، پیراهن ارباب رسید.

ما غیر از تو را نمی‌شناسیم حسین. محرمت تسلیت.

آویختند در دل ما بیرق عزا. یا حسین.

سلام بر ماه اشک، سلام بر ماه خون.

جهان سیاه پوش شد از سرخی خون تو.

محرم؛ فصل پرواز با بال‌های شکسته.

صاحب عزا کجاست؟ پیراهن خونین پهن شد.

دوباره سلام ای هلال محرم... دوباره بوی تربت، بوی خون. دلم برای روضه‌هایت لک زده بود آقاجان.

پیرهنی که دزدیدند، حالا پرچم عرش خداست. بمیرم برای غربتت یا اباعبدالله.

آقا جان، اجازه هست مشکی بپوشم؟ اجازه هست برایت بمیرم؟ بوی پیراهنت دیوانه‌ام کرده.

هر سال اول محرم، دلم بی‌دلیل می‌گیرد. نگو که ملائکه روضه می‌خوانند و پیراهن نشان می‌دهند.

خوش آمدی ای ماه عزا. چشم‌هایم نذر پیراهن خونینت. اشک‌هایم فدای لب‌های خشکت.

آتیش زده به قلبم، بوی پیراهن خونینت... حسین جان.

امسال هم زنده ماندم تا محرمت را ببینم. شکر خدا. حالا می‌توانم راحت بمیرم.

سیاهی پرچم‌ها نور چشم من است. ای پناه بی پناهان، ما را دریاب.

درد من عشق است و درمانم حسین. بوی پیراهن می‌آید، بوی جدایی، بوی گودال...

مادرت زهرا (س) دارد پیراهن را نشان می‌دهد: بُنَیَّ قتلوک... ذبحوک...

باز این چه شورش است که در خلق عالم است / باز این چه نوحه و چه عزا و چه ماتم است

گر خوانمش قیامت دنیا بعید نیست / این رستخیز عام که نامش محرم است

بوی پیراهن خونین کسی می‌آید / این خبر را برسانید به کنعانی‌ها

بر مشامم می‌رسد هر لحظه بوی کربلا / بر دلم ترسم بماند آرزوی کربلا

سری به نیزه بلند است در برابر زینب / خدا کند که نباشد سر برادر زینب

امام رضا (ع): چون ماه محرم فرا می‌رسید، کسی پدرم را خندان نمی‌دید. آغاز ایام حزن اهل بیت تسلیت باد.

محرم، ماه تجدید بیعت با خون خداست. پیراهن خونین یعنی حق هرگز فراموش نمی‌شود.

این خون تا ابد می‌جوشد. پیراهن حسین (ع) سند مظلومیت حق در تاریخ است.

آغاز محرم، آغاز تاریخ انسان است. تاریخی که با خون نوشته شد.

بیایید زیر سایه این پیراهن خونین، عهد ببندیم که حسینی بمانیم و حسینی بمیریم.