کپشن اینستاگرام با عکس برگ‌های پاییزی و شروع فصل عاشقی 1405

پاییز بهاری است که عاشق شده است. فصل دلدادگی‌های نارنجی مبارک.

باز هم پاییز و قدم زدن‌های دو نفره روی برگ‌های خشک. دلم خش‌خش برگ‌ها را با صدای تو می‌خواهد.

پادشاه فصل‌ها آمد تا سلطنت عشق را آغاز کند. پاییزتان پر از مهر و مهربانی.

پاییز تنها فصلی است که از هم‌اینک می‌شود انتهای آن را حدس زد؛ جوجه‌هایی که آخرش شمرده می‌شوند و عشقی که جاودانه می‌شود.

عشق مثل پاییز است، سرد است اما زیبا، زرد است اما پرشور. شروع فصل عاشقی مبارک.

من و تو و یک خیابان پوشیده از برگ‌های طلایی؛ این تمام رویای من از پاییز است.

پاییز را دوست دارم، چون بوی تو را می‌دهد؛ بوی باران، بوی خاک نم‌خورده و بوی عشق.

برگ‌ها می‌ریزند تا ثابت کنند که گاهی رها کردن چقدر می‌تواند زیبا باشد. فصل رقص برگ‌ها مبارک.

هوای دو نفره یعنی پاییز، چای داغ و دست‌های تو.

پاییز وفادارترین فصل خداست، حافظه خیس خیابان‌های شهر را همیشه همراهی می‌کند.

برگ‌ریزان، جشن انار و رنگ است. پاییز، فصل پنجره‌های باران‌خورده مبارک باد.

خزیده در رگ‌های زمین، خونِ زردِ خزان. پاییز، فصلِ شعرهایِ ناتمامِ خداست.

پاییز، کوتاه شده‌ی کلمه‌ی پادشاهی‌ست که قلمرو‌اش قلب‌های عاشق است.

در سمفونی برگ‌ها، نت‌ها به رنگ طلا درمی‌آیند. گوش کن، صدای پاییز می‌آید.

آمدن پاییز، تذکری است به دل‌ها که رنگ عوض کردن همیشه هم بد نیست، اگر به سرخی انار باشد.

پاییز حکایت‌گر روزگار است؛ گاهی سبز، گاهی زرد، اما همیشه باشکوه.

زمین، عروس فصل‌ها را در آغوش کشید. سلام بر پاییز، سلام بر فصل دلتنگی‌های شیرین.

هر برگ که می‌افتد، آمینی است بر دعای درخت برای خوابی آرام. پاییزتان آرام.

نوشتن از پاییز کار من نیست، پاییز را باید قدم زد، باید نفس کشید.

مهر که می‌آید، مهربانی حکم‌فرما می‌شود. پادشاهی فصل‌ها بر اهالی دل خجسته باد.

پاییز؛ فصلِ قدم‌هایِ خیس.

من و پاییز، قراری دیرینه داریم.

سلام بر فصل نارنگی و خرمالو.

عشق در پاییز، رنگ دیگری دارد.

برگ‌های پاییزی، نامه‌های عاشقانه زمین‌اند.

مهر آمد، تا مهربانی بماند.

پاییز مبارک، فصل رنگ‌ها.

حال و هوای پاییز، حالِ خوبِ من است.

دلتنگی‌هایم را به باد پاییزی می‌سپارم.

فصل عاشقی آغاز شد.

پاییز که می‌شود، جای خالی‌ات بیشتر تیر می‌کشد.

همه عاشق پاییزند و من عاشق قدم زدن با تو که نیستی.

برگ‌ها ریختند، درست مثل آرزوهای من.

پاییز فصل رفتن است، نه فصل ماندن. درست مثل تو.

باز باران، باز پاییز، باز جای خالی تو در خیابان‌های خیس.

دلم یک پاییز می‌خواهد که انتهایش زمستان نباشد، انتهایش آغوش تو باشد.

غروب‌های پاییز، عجیب بوی دلتنگی می‌دهند.

کاش می‌شد پاییز را بدون خاطراتت سر کرد.

پاییز آمد و من هنوز در تابستان چشمانت جا مانده‌ام.

برگ زردی هستم که به امید باد نشسته است.