متن ادبی و بیوگرافی درباره صبر حضرت زینب برای پروفایل 1405

ما رأیتُ الّا جمیلاً... و این خلاصه تمام صبر زینب است.

صبر را معنا و مفهوم، زینب است.

کربلا در کربلا می ماند اگر زینب نبود.

زینب (س)؛ کوهی که ایستاد تا قله ها تعظیم کنند.

من زینبم، وارثِ صبرِ علی و پهلویِ شکستهِ مادر.

در کلاسِ عاشقی، زینب الفبایِ صبر است.

سرِ نی در نینوا می ماند اگر زینب نبود.

ام المصائب نه، بگو مادرِ زیبایی ها در دلِ بلا.

زینب یعنی: زن، مربیِ تاریخ است.

السلام علیکِ یا جبل الصبر (سلام بر تو ای کوه صبر).

صبر، شرمنده ی گام های زنی شد که در هیاهوی خون و شمشیر، جز زیبایی ندید.

زینب (س)، تفسیرِ سورهِ والعصر است؛ تجسمِ حق و صبر در خسرانِ زمانه.

تاریخ ایستاده است تا روایتگرِ زنی باشد که کاخِ ظلم را با خطبه هایش ویران کرد، بی آنکه شمشیری بکشد.

او زینب است؛ زنی که داغ دید، اما داغِ ذلت را بر دلِ دشمن گذاشت.

خدا صبر را آفرید و زینب (س) آن را به کمال رساند.

در غروبِ دهم، خورشیدی طلوع کرد به نام زینب، تا شبِ اسارت را روشن نگه دارد.

کوله بارِ غمِ عالم بر دوشِ زینب بود، اما زانویش نلرزید؛ چون تکیه گاهش خدا بود.

زینب کبری (س)، معماری است که ویرانه های شام را به حسینیه ی تاریخ تبدیل کرد.

اشکِ زینب، ضعف نیست؛ تفسیرِ عاطفه در متنِ حماسه است.

نامش زینب است، یعنی زینتِ پدر. و چه زینتی بالاتر از اینکه علی (ع) به صبرِ دخترش ببالد.

ای که بویِ کربلا می آید از نامت / صبر و استقامت شده، پابستِ دامَت.

سرنیزه ها و سنگ ها، مبهوتِ صبرت / خورشید، روشن گشته از نورِ مزارت.

زینب شدی که زینتِ شیرِ خدا شوی / در کربلا، حماسه ی بی انتها شوی.

صبر از زبانِ عمه ی سادات خسته شد / وقتی که دید، دستِ ولی باز بسته شد.

کوه از کمر شکست، ولی زینب ایستاد.

شام را ویران کرد با یک خطبه اش / دخترِ حیدر، نمادِ غیرت است.