شعار و شعر حماسی: آخر حسنستان بشود این عربستان 1405

آخر حسنستان بشود این عربستان، ما گنبد و ایوان و طلاکار بسازیم.

بر کور دلان و دشمنانش لعنت، ما برای مجتبی (ع) حرم میسازیم.

روزی رسد که با دم «حیدر مدد» کنیم، نابودیِ تبارِ سعودی رصد کنیم.

ما بچه های حیدریم، سربازهای رهبریم، بقیع رو پس میگیریم.

این وعده صادق است که با مهدی (عج) ما، بر بام بقیع پرچم دین میکوبیم.

لعنت به آنکه پایه گذار سقیفه شد، لعنت به آنکه باعث تخریب بقعه شد.

رویای ما تخیل و افسانه نیست، نه! آینده ای است روشن و نزدیک و با شکوه.

یک صحن میسازیم به نام مادر، یک صحن میسازیم به نام قاسم.

در ورودی حرم جار میزنیم: اینجا حرم کریم اهل بیت است، بفرما.

شیعه اگر اراده کند، خاک را طلا کند. بقیع که جای خود دارد.

ما منتظر اذن جهادیم همه، دلداده راه بامدادیم همه، بر گنبد خضرا بنویسید که ما، معمار حرم های زیادیم همه.

آل سعود بشنود، این پنبه را از گوش بیرون کند که بقیع ویرانه میماند. ما معماران حسنستانیم.

ای قبرهای خاکی و بی سایه بان، قسم به غیرت عباس (ع)، سقف حریمتان آسمان نخواهد ماند.

ما همان ملتیم که اربعین را جهانی کرد، بقیع را هم جهانی خواهیم کرد.

از خراسان تا مدینه راهی نیست، وقتی دلها پل میزنند. سلام بر حسن (ع)، غریب مدینه.

تصور کن... اذان مغرب در صحن امام حسن (ع)، نسیم خنک مدینه، و صف طولانی زائران برای بوسیدن ضریح. این روز می آید.

حسنستان یعنی پایان حکومت ظلم و آغاز حکومت کرامت.

عربستان نامی است که استعمار گذاشت، نام واقعی آن سرزمین، سرزمین وحی و ولایت است.

ما نقشه های حرم را کشیده ایم، ستون ها را تراشیده ایم، فقط منتظر یک اشاره ایم.

دل خوش مدارید به دلارهای نفتی تان، عشق حسین و حسن (ع) سرمایه ای است که شما ندارید.

آخر حسنستان بشود این عربستان.

من یقین دارم که آخر، با همین دستانمان، گنبدت را میسازیم.

وعده ما: صحن انقلابِ بقیع.

بقیع آباد میشود، کور شود هر آنکه نتواند دید.

یا امام حسن، حرمت با ما.