متن ادبی درباره غیرت و جوانمردی (روز فرهنگ پهلوانی) 1405

پهلوانی یعنی زور بازو را با فروتنی روح گره زدن؛ آنجا که قدرت داری اما می‌بخشی، پهلوانی.

رسم پهلوانی، رسم علی (ع) است؛ ایستادن در برابر ظالم و خم شدن در برابر یتیم.

پهلوان واقعی کسی است که بر نفس خود امیر باشد، نه آنکه صرفاً بر حریف چیره شود.

مدال پهلوانی را نه بر گردن، که باید بر لوح دل آویخت؛ مدالی از جنس حیا و مردم‌داری.

گود زورخانه مقدس است، چون نام علی (ع) در آن طنین‌انداز است و درس افتادگی می‌دهد.

غیرت یعنی رگ‌های گردنت برای ناموس و خاک و دینت متورم شود، نه برای تعصبات کور.

در روزگار ما، غیرت یعنی دفاع از حریم ولایت و ایستادگی در برابر تهاجم فرهنگی.

جوانمرد کسی است که درد مردم، درد او باشد و سفره‌اش با فقرا تقسیم شود.

غیرت عباس (ع) و شجاعت علی (ع)، دو بال پرواز فرهنگ پهلوانی ایران‌زمین هستند.

پهلوانان شهید ما، از خندق تا شلمچه، مشق عشق و غیرت نوشتند.

هفدهم شوال، سالروز نبردی است که در آن اخلاق بر شمشیر پیروز شد.

امروز روز پاسداشت کسانی است که قدرتشان را نردبان خدمت به خلق کرده‌اند.

فرهنگ پهلوانی یعنی دستگیری، نه مچ‌گیری؛ یعنی عیاری و فتوت.

این روز یادآور آن است که ورزش بدون اخلاق، کالبدی بی‌جان است.

بیایید در این روز عهد ببندیم که پوریای ولی‌وار زندگی کنیم و علی‌وار بجنگیم.

زور بازو فرسوده می‌شود، اما نام نیکِ جوانمردی تا ابد در تاریخ می‌درخشد.

قهرمان شدن آسان است، اما پهلوان ماندن هنری است دشوار.

مبادا غرورِ قدرت، تو را از خاکساریِ درگاه حق باز دارد.

پهلوان، امین ناموس مردم است و پناهگاه بی‌پناهان.

هر که تواضعش بیشتر، مقام پهلوانی‌اش رفیع‌تر.

الهی، نیرویی ده که دلی را نشکنیم و قدرتی که دستی را بگیریم.

پروردگارا، ما را به خوی و خصلت مولا علی (ع) آراسته گردان.

خدایا، غیرت ما را محافظ دین و میهن قرار ده، نه آفت جان.

بارالها، عاقبت ما را ختم به شهادت کن که شهادت اوج پهلوانی است.

یا رب، ما را از شر هوای نفس و غرور کاذب در امان بدار.