یکی از رسوم زیبا و نمادین در ایام محرم، به ویژه روز هفتم (روز حضرت علی اصغر)، نذر شیر است. از آنجا که حضرت علی اصغر (ع) شیرخوار بودند و در کربلا به دلیل تشنگی مادر، شیری برای خوردن نداشتند، عزاداران با توزیع شیر بین مردم و کودکان، یاد آن تشنگی را گرامی میدارند و همدردی میکنند. این نذر معمولاً با توسل برای شفای بیماران یا فرزنددار شدن همراه است.
بسیاری از کسانی که آرزوی فرزند دارند، نذر میکنند که اگر خداوند به واسطه حضرت علی اصغر (ع) به آنها فرزندی عطا کند، یا حتی قبل از حاجت گرفتن، تعدادی لباس نوزاد یا لوازم سیسمونی تهیه کرده و به خانوادههای نیازمند اهدا کنند. این کار خیر، هم گره از کار محرومین باز میکند و هم تعظیم شعائر حسینی است.
در سالهای اخیر، نذر شیرخشک به یکی از نذرهای هوشمندانه و پرکاربرد تبدیل شده است. خیرین با شناسایی خانوادههای دارای نوزاد در مناطق محروم، قوطیهای شیرخشک را به نیت حضرت علی اصغر (ع) اهدا میکنند. این حرکت، جنبه اجتماعی و حمایتی عزاداری را پررنگتر میکند.
رعایت بهداشت در توزیع شیر (استفاده از شیرهای پاکتی و استریلیزه)، احترام به عزاداران و اولویت دادن به کودکان در دریافت نذری، از آداب این مراسم است. همچنین هنگام پخش نذری، ذکر مصیبت کوتاه یا صلوات فرستادن، فضای معنوی را تقویت میکند.
حضرت علی اصغر (ع) به دلیل مظلومیت فوقالعادهاش، دست بازی در برآوردن حاجات دارد. نذرهای کوچک و خالصانه برای ایشان، بارها معجزات بزرگی را رقم زده است. این باور قلبی مردم، ریشه در تجربیات مکرر آنان از کرامات شش ماهه کربلا دارد.
