متن ادبی بخوان به نام گل سرخ ویژه مبعث 1404

بخوان به نام گل سرخ در صحاری شب / که باغ ها همه بیدار و بارور گردند. مبعث فصل شکفتن گل محمدی در کویر خشکیده انسانیت است.

امشب نسیم از سمت حرا می وزد و بوی گل سرخ می دهد. گویی خدا می خواست با نام محمد (ص) جهان را معطر کند. بخوان ای پیامبر که جهان تشنه عطر کلام توست.

بخوان به نام پروردگارت که جهان را با عشق آفرید و عشق را در سیمای گل سرخ متجلی کرد. مبعث جشن تولد عشق است در دنیایی که نفرت فرمانروایی می کرد.

در آن سکوت سنگین کوه نور ناگهان صدایی پیچید: بخوان! و ناگهان هزاران گل سرخ در آسمان مکه شکفت. آن شب خدا باغبان بود و محمد (ص) زیباترین گل آفرینش.

گل سرخ یعنی خون دلی که برای هدایت خوردی. یعنی خارهای طعنه که به جان خریدی تا گلستان دین شکوفا شود. مبعث روز توست ای گل سرخ هستی.

بخوان که با خواندن تو زمستان جهل تمام می شود. بخوان به نام گل سرخ تا بهار بیاید و یخ های کفر آب شود.

وقتی گفتی لا اله الا الله گل های سرخ بر لبان تاریخ روییدند. تو آمدی تا بگویی خدا زیباست و زیبایی را دوست دارد.

نامت محمد است اما شهرتت گل سرخ. مبعث تو آغاز رویش دوباره امید در دل های مرده است. بخوان که صدایت زمزمه رویش است.

آن شب در حرا فقط وحی نازل نشد بلکه بذر محبت در دل خاک کاشته شد. بذری که درخت تنومند اسلام شد و گل های سرخش عالمگیر گشت.

بخوان به نام گل سرخ... این زیباترین تعبیر برای رسالتی است که با خون دل آغاز شد و با عطر بهشت پایان یافت.

حرا دهان باز کرده بود تا عطر گلاب را ببلعد. آن شب سنگ ها هم لطیف شده بودند انگار که گلبرگ شده باشند.

پیامبر مثل یک غنچه در دل غار نشسته بود سربسته و رازآلود. جبرئیل آمد و این غنچه با فرمان اقرا شکفت و جهانی را معطر کرد.

باران نور می بارید و کویر مکه گلستان می شد. معجزه مبعث تبدیل خارستان جاهلیت به گلستان اخلاق بود.

تو آن گل سرخی هستی که خارهای ابولهب نتوانستند مانع شکفتنت شوند. عطر تو از حصار مکه گذشت و به مشام تاریخ رسید.

سلام بر تو ای پیامبر گل ها. دین تو دین لطافت است و کتابت برگ های گل سرخ. مبعث جشن پیروزی گل بر سنگ است.

ای خدای گل سرخ ما را از پیروان راستین آن پیامبر مهربانی قرار ده که بوی بهشت می داد.

پروردگارا در روز مبعث دلهایمان را با عطر صلوات بر محمد و آل محمد (ص) معطر گردان.

خدایا به حق گل سرخ حرا ما را از خارهای گناه و زشتی دور بدار و به گلستان بندگی راهنمایی کن.

ای باغبان هستی ریشه محبت پیامبر را در دلمان محکم کن تا در طوفان های آخرالزمان نخشکیم.

الهی آنچنان که شب مبعث را با نور محمد (ص) روشن کردی قبر و قیامت ما را با شفاعت او روشن کن.