اگرچه قول مشهور درباره شهادت امام حسن عسکری (ع) هشتم ربیعالاول است، اما برخی منابع تاریخی و روایی، تاریخ ۲۵ صفر را نیز به عنوان روز شهادت ایشان ذکر کردهاند. در این روز، معتمد عباسی، خلیفه ظالم وقت، با خوراندن زهر به امام، ایشان را در سن ۲۸ سالگی (یا ۲۹ سالگی) به شهادت رساند. احترام به این روایت و اقامه عزا در این روز، نشان از ارادت شیعیان به خاندان عصمت و طهارت دارد.
امام حسن عسکری (ع) بیشتر عمر شریفشان را در شهر سامرا و تحت نظارت شدید امنیتی (در منطقه نظامی یا عسکر) گذراندند. لقب «عسکری» نیز به همین دلیل به ایشان داده شده است. ارتباط ایشان با شیعیان بسیار محدود بود و غالباً از طریق نامهنگاری و وکلای خاص انجام میشد. این حصر خانگی برای جلوگیری از تولد و ارتباط مردم با مهدی موعود (عج) بود.
امام حسن عسکری (ع) در میان ائمه اطهار (ع)، در جوانترین سن (۲۸ سالگی) به شهادت رسیدند (البته به غیر از امام جواد (ع) که ۲۵ ساله بودند). شهادت ایشان در اوج جوانی، نشاندهنده شدت ترس دشمنان از وجود مبارک ایشان و فرزندشان بود.
پس از شهادت، فرزند خردسال ایشان، حضرت مهدی (عج) بر پیکر پدر نماز خواندند و سپس از دیده غایب شدند. پیکر مطهر امام در کنار قبر پدر بزرگوارشان امام هادی (ع) در سامرا به خاک سپرده شد که امروز زیارتگاه عاشقان است.
