سالروز شهادت محمد بن حنفیه (فرزند امام علی) 1405

یکم جمادی‌الاول، سالروز وفات/شهادت جناب محمد بن حنفیه، فرزند شجاع و عالم امیرالمؤمنین (ع) تسلیت باد.

محمد بن حنفیه، یادگار علی (ع) و پرچمدار جمل، مردی از تبار غیرت و دانش بود.

او که نامش محمد و کنیه‌اش ابوالقاسم بود، شباهت‌های بسیاری به پیامبر (ص) داشت. یادش گرامی.

محمد حنفیه، بازوی توانمند پدر در نبردها و برادری دلسوز برای حسنین (ع) بود.

سالروز عروج مردی است که امیرالمؤمنین (ع) درباره‌اش فرمود: او فرزند من است در حالی که حسن و حسین فرزندان پیامبرند.

جناب محمد بن حنفیه، نماد اطاعت از ولایت و دوری از تفرقه بود. روحش شاد و مقامش عالی.

او در علم و عبادت سرآمد روزگار خود بود و شاگردان بسیاری را در مکتب علوی تربیت کرد.

وفات فرزند برومند حیدر کرار، جناب محمد حنفیه را به محبان اهل بیت تسلیت می‌گوییم.

نام محمد بن حنفیه با شجاعت در جنگ صفین و جمل گره خورده است. یاد این سردار علوی گرامی.

تاریخ گواهی می‌دهد که او هرگز ادعای امامت نکرد و همواره مطیع امام سجاد (ع) بود.

محمد، پسری که دستانش بوی ذوالفقار علی (ع) را می‌داد.

او رفت تا به پدر بپیوندد؛ پدری که در جمل به او آموخت چگونه کوه باشد.

غروب خورشید عمر محمد بن حنفیه، آسمان مدینه را غمگین کرد.

ای پسر علی، تو از تبار شیراوژنان بودی و در میدان رزم، طوفان به پا می‌کردی.

سلام بر تو روزی که زاده شدی و روزی که در غربت جان سپردی.

محمد بن حنفیه، رازدار پدر و سنگ صبور برادران بود.

عروجت مبارک ای مردی که ولایت را با جان و دل پذیرفتی.

او ستاره‌ای بود که در منظومه علوی درخشید و راه را به گمشدگان نشان داد.

خاک بقیع و مدینه، خاطرات قدم‌های استوار تو را فراموش نخواهد کرد.

در سالروز وفاتت، یاد دلاوری‌هایت در رکاب مولا را زنده می‌کنیم.

محمد بن حنفیه در جنگ جمل پرچمدار سپاه امام علی (ع) بود و رشادت‌هایش زبانزد است.

او پس از واقعه کربلا، با مختار ثقفی در قیام علیه قاتلان امام حسین (ع) همکاری فکری داشت.

محمد حنفیه با پذیرش امامت امام سجاد (ع) و شهادت دادن حجرالاسود، الگوی تسلیم در برابر حجت خدا شد.

او در اول جمادی‌الاول سال ۸۱ هجری در سن ۶۵ سالگی دیده از جهان فروبست.

مادرش خوله حنفیه بود و به همین دلیل به ابن حنفیه مشهور شد تا با فرزندان حضرت زهرا (س) تمایز یابد.

نقش او در روشنگری‌های پس از عاشورا و حمایت از اهل بیت انکارناپذیر است.

او با وجود نرفتن به کربلا (به دلیل بیماری یا مصلحت)، هرگز دست از حمایت برادر برنداشت.

محمد بن حنفیه مرجع علمی و پناهگاه شیعیان در دوران خفقان اموی بود.

وی در قبرستان بقیع یا به روایتی در طائف به خاک سپرده شد.

زندگی او درس بصیرت، شجاعت و ولایت‌مداری است.