در هویزه، تانکها آمدند اما مردانگی نرفت. بچههای دانشجو با دست خالی جلوی لشکر زرهی ایستادند تا تاریخ بنویسد: اینجا کربلای دانشجویان است.
خاطرات_حماسی
2
سید حسین علمالهدی آرپیجیزنها را آرایش داد، اما وقتی گلولهها تمام شد، بدنها سپر شد. ۱۶ دی، روزی بود که گوشت و پوست در برابر آهن و آتش ایستاد.
خاطرات_حماسی
3
یکی از بازماندگان میگفت: حسین علمالهدی تا آخرین لحظه قرآن میخواند. حتی وقتی تانکها محاصرهشان کردند، صدای تلاوتش قطع نشد. شهادتش تفسیر عملی آیات جهاد بود.
خاطرات_حماسی
4
آن روز در هویزه، قلمها شکست و اسلحهها جوهر گرفت. دانشجویانی که میتوانستند در بهترین دانشگاهها باشند، دانشگاه شهادت را انتخاب کردند و تا آخرین قطره خون ایستادند.
خاطرات_حماسی
5
وقتی پیکرها را بعد از ماهها پیدا کردند، استخوانهایشان زیر آفتاب سفید شده بود، اما قرآن جیبی حسین هنوز سالم بود. این یعنی راه حق هرگز از بین نمیرود.
خاطرات_حماسی
6
ایستادگی تا آخرین قطره خون، شعار نبود. در هویزه، بچهها آنقدر جنگیدند که تانکهای دشمن مجبور شدند برای عبور، از روی پیکرهای زنده یا شهیدشان بگذرند.
خاطرات_حماسی
7
خاطره هویزه تلخ است، اما غرورآفرین. تلخ برای از دست دادن نخبگان، و شیرین برای اثبات اینکه ایرانی ذلت نمیپذیرد.
خاطرات_حماسی
8
آنها تشنه بودند، مثل مولایشان حسین (ع). در محاصره، بدون آب و غذا، ولی با دلی سیراب از ایمان جنگیدند. ۱۶ دی روز عطش و آتش بود.
خاطرات_حماسی
9
شهید علمالهدی به یارانش گفت: ما میمانیم، حتی اگر همه بروند. و ماندند... و ماندگار شدند.
خاطرات_حماسی
10
حماسه هویزه درسی به ما داد: اگر بصیرت و شجاعت باشد، تعداد کم در برابر دشمن زیاد پیروز است؛ حتی اگر ظاهراً کشته شوند.
خاطرات_حماسی
تحلیلی_تاریخی
1
هویزه قربانی خیانت و بیتدبیری شد، اما خون شهدا خیانت را رسوا کرد. ایستادگی دانشجویان خط بطلانی بر تفکر سازشکارانه بنیصدر بود.
تحلیلی_تاریخی
2
در ۱۶ دی ۵۹، استراتژی «جنگ کلاسیک» شکست خورد و استراتژی «جنگ عاشورایی» متولد شد. شهدای دانشجو بنیانگذاران این مکتب بودند.
تحلیلی_تاریخی
3
خاطره هویزه نشان میدهد که دانشجو، قشر بیتفاوت جامعه نیست. او در خط مقدم خطر، پیشتازتر از همه است.
تحلیلی_تاریخی
4
ایستادگی تا آخرین قطره خون در هویزه، الگویی شد برای فتحالمبین و بیتالمقدس. خون هویزه، راهگشای خرمشهر بود.
تحلیلی_تاریخی
5
امروز هم اگر محاصره اقتصادی و فرهنگی شویم، الگوی ما همان ایستادگی شهدای هویزه است: مقاومت تا پیروزی.
تحلیلی_تاریخی
کوتاه_یادبود
1
تانکها رد شدند، اما از روی غیرتشان نتوانستند بگذرند.
کوتاه_یادبود
2
خون دانشجو، ضامن بقای خاک.
کوتاه_یادبود
3
هویزه: قتلگاه بدنها، زیارتگاه دلها.
کوتاه_یادبود
4
تا آخرین فشنگ، تا آخرین نفس.
کوتاه_یادبود
5
علمالهدی: سردارِ قلم و علم.
کوتاه_یادبود
6
ایستادگی یعنی هویزه.
کوتاه_یادبود
7
دانشجویانِ پیرو خطِ سرخ شهادت.
کوتاه_یادبود
8
یادشان گرامی، راهشان پررهرو.
کوتاه_یادبود
9
از دانشگاه تا قتلگاه، یک یا حسین فاصله بود.
کوتاه_یادبود
10
۱۶ دی، روز امتحان پس دادن نخبگان.
کوتاه_یادبود
روایت خیانت و غربت در هویزه
حماسه هویزه با تلخی و غربت عجین است. در حالی که نیروهای ارتش به دستور بنیصدر عقبنشینی کردند، دانشجویان پیرو خط امام که پیادهنظام بودند، بدون اطلاع از عقبنشینی و بدون پشتیبانی در دشت باز جا ماندند. آنها در محاصره کامل تانکهای تی-۷۲ عراق قرار گرفتند و مظلومانه اما شجاعانه تا آخرین نفر جنگیدند و شهید شدند.
شهادت زیر شنی تانک
یکی از دردناکترین و در عین حال حماسیترین صحنههای جنگ تحمیلی در هویزه رقم خورد. دشمن بعثی با قساوت تمام، با تانکهای سنگین از روی پیکرهای شهدا و مجروحین عبور کرد تا اثری از آنها نماند. این واقعه هویزه را به نماد «مقاومت تا حد فنا» تبدیل کرد.
تفحص پیکرها پس از ۱۶ ماه
پیکرهای مطهر شهدای هویزه حدود ۱۶ ماه در منطقه تحت اشغال دشمن باقی ماند. پس از آزادسازی منطقه در عملیات بیتالمقدس، همرزمانشان برگشتند و پیکرها را که تبدیل به استخوان شده بود، تفحص کردند. قرآن و کارتهای شناسایی دانشجویی، تنها نشانههای شناسایی این عزیزان بود.
الگوی «آتش به اختیار»
شهدای دانشجو در هویزه، منتظر امکانات و دستورالعملهای اداری نماندند. آنها با احساس تکلیف، به صورت داوطلبانه و با کمترین تجهیزات وارد میدان شدند. این روحیه، مصداق بارز «آتش به اختیار» تمیز و جهادی در کلام رهبری است.
وصیتنامه شهدا: پیام بیداری
در یادداشتها و وصیتنامههای باقیمانده از شهدای هویزه، عمق بینش سیاسی و عرفانی آنها موج میزند. آنها نه از روی احساسات زودگذر، بلکه با شناخت کامل از مسیر حق و باطل، شهادت را انتخاب کردند. بازخوانی این متون در ۱۶ دی، کلاس درسی برای دانشجویان امروز است.
سوالات متداول
چرا تانکها از روی شهدا رد شدند؟
برای ایجاد رعب و وحشت و به دلیل کینه عمیق دشمن از مقاومت سرسختانه نیروهای کمتعداد ایرانی.
شهید علمالهدی چند سال داشت؟
او در زمان شهادت تنها ۲۲ سال داشت.
آیا کسی از محاصره هویزه زنده ماند؟
تعداد انگشتشماری توانستند با استتار در میان شهدا یا نیزارها زنده بمانند و روایتگر حماسه شوند.
مهمترین درس هویزه چیست؟
اینکه در دفاع از حق نباید منتظر دیگران ماند و باید تا پای جان ایستادگی کرد.
تفاوت هویزه با سایر عملیاتها چه بود؟
حضور پررنگ نخبگان دانشگاهی و خیانت فرماندهی وقت (بنیصدر) که منجر به فاجعه شد.
چرا قرآن علمالهدی معروف است؟
چون او مفسر قرآن بود و قرآنش را حتی در میدان جنگ رها نکرد و سند حقانیت او شد.
آیا شهدای هویزه دفن شدند؟
بله، پس از آزادسازی منطقه، پیکرها در همان محل شهادتشان دفن شدند و یادمان فعلی روی همان مزارها ساخته شده است.
رابطه دانشجویان با عشایر هویزه چطور بود؟
شهید علمالهدی ارتباط عمیقی با عشایر عرب منطقه داشت و آنها نیز پا به پای دانشجویان جنگیدند.
پیام ۱۶ دی برای مسئولین چیست؟
پرهیز از اختلاف و خیانت، و تکیه بر توان جوانان مومن و انقلابی.
بهترین راه گرامیداشت شهدای هویزه چیست؟
مطالعه زندگینامه علمی و جهادی آنان و ادامه دادن راه پیشرفت کشور.