چهاردهم تیرماه در تقویم رسمی جمهوری اسلامی ایران به عنوان «روز شهرداری و دهیاری» نامگذاری شده است. این روز مصادف با تصویب قانون تاسیس شهرداریها در سال 1334 است. هدف از این نامگذاری، آشنایی آحاد جامعه با عملکرد و خدمات گسترده شهرداریها و دهیاریها و همچنین قدردانی از تلاشهای شبانهروزی مدیران شهری است که نقش مستقیمی در کیفیت زندگی شهروندان، توسعه عمرانی و رفاه اجتماعی دارند.
شهردار به عنوان عالیترین مقام اجرایی در مدیریت شهری، مسئولیتهای سنگینی از جمله نظارت بر پروژههای عمرانی، حمل و نقل عمومی، فضای سبز، مدیریت پسماند و امور فرهنگی شهر را بر عهده دارد. یک شهردار موفق با تلفیق دانش مدیریت، شهرسازی و جامعهشناسی، میتواند شهری انسانمحور، ایمن و شاداب خلق کند. در روز شهرداری، تمرکز بر اهمیت تصمیمگیریهای کلان شهرداران در مواجهه با چالشهای مدرن شهری است.
مدیریت شهری مدرن بر پایه مشارکت شهروندان استوار است. روز شهرداری فرصتی برای بازنگری در رابطه بین مردم و مدیریت شهری است. شهرداران موفق کسانی هستند که پلهای ارتباطی قوی با مردم برقرار کرده و نظارت همگانی را تسهیل میکنند. اعتمادسازی و شفافیت در عملکرد شهرداری، منجر به افزایش مشارکت مردم در پرداخت عوارض و حفظ اموال عمومی میشود که سرمایه اصلی برای اداره شهر است.
شهرداریها با چالشهای متعددی نظیر آلودگی هوا، ترافیک، حاشیهنشینی و تامین منابع مالی پایدار روبرو هستند. روز شهرداری زمانی مناسب برای طرح این چالشها و هماندیشی برای یافتن راهکارهای خلاقانه است. شهرداران با بهرهگیری از فناوریهای نوین (شهر هوشمند) و مدیریت منابع، میکوشند تا بر این مشکلات غلبه کنند و استاندارد زندگی شهری را ارتقا دهند.
شهرداری تنها یک نهاد خدماتی و عمرانی نیست، بلکه یک نهاد فرهنگی و اجتماعی نیز محسوب میشود. برگزاری رویدادهای فرهنگی، حمایت از ورزش همگانی، و زیباسازی بصری شهر، از جمله وظایفی است که روح زندگی را در کالبد بتنی شهر میدمد. تجلیل از شهردار در این روز، تجلیل از نگاه جامعنگری است که به سلامت روحی و روانی شهروندان در کنار سلامت جسمانی شهر اهمیت میدهد.
