مسیر اصلی پیادهروی اربعین، جاده مستقیم نجف به کربلا معروف به «طریق یا حسین» است. این مسیر با تیرهای چراغ برق شمارهگذاری شده (عمود) که از ۱ تا ۱۴۵۲ ادامه دارد. مسیری دیگر به نام «طریق العلما» وجود دارد که از میان نخلستانها و کنار رود فرات میگذرد و علمای بزرگ در گذشته از آن تردد میکردند، اما مسیر اصلی به دلیل امنیت و امکانات بیشتر، برای عموم زائران توصیه میشود.
شمارهگذاری ستونها (عمودها) بهترین راهنما برای زائران است. فاصله هر عمود حدود ۵۰ متر است. این اعداد به زائران کمک میکند تا مسافت طی شده و باقیمانده را تخمین بزنند و همچنین بهترین نشانی برای قرار گذاشتن با دوستان و گمشدگان است. رسیدن به عمودهای آخر، هیجان و شوق دیدار حرم را دوچندان میکند.
نیروهای امنیتی و حشد الشعبی عراق، امنیت کامل این مسیر ۸۰ کیلومتری را تأمین میکنند. از نظر تغذیه و اسکان، تراکم موکبها به قدری زیاد است که زائر هیچ کمبودی حس نمیکند. مراکز درمانی هلال احمر ایران و عراق نیز در فواصل منظم مستقر هستند.
این مسیر تنها یک جاده فیزیکی نیست؛ بلکه مسیری برای خودسازی است. دیدن ایثار مردم عراق، نمازهای جماعت باشکوه در مسیر، و حضور میلیونی عاشقان، فضایی را ایجاد میکند که انسان احساس میکند در عصر ظهور زندگی میکند.
