در فرهنگ غنی ایرانی و اسلامی، عروس به عنوان دختر جدید خانواده پذیرفته میشود و جایگاهی محترم دارد. واژه «عروس» تداعیکننده زیبایی و تازگی است. نوروز بهترین فرصت برای تحکیم پیوند عاطفی میان عروس و خانواده همسر است. تبریک صمیمانه پدرشوهر و مادرشوهر به عروس، یخهای احتمالی را آب کرده و حس تعلق و امنیت را در دل او ایجاد میکند. این محبت، پایههای زندگی مشترک زوج جوان را نیز محکمتر میسازد.
یکی از زیباترین سنتهای ایرانی، بردن عیدی برای دختری است که به تازگی عروس خانواده شده (در دوران نامزدی یا عقد). خانواده داماد با هدایایی مثل طلا، لباس نو، آجیل و شیرینی تزئین شده به خانه پدری عروس میروند. این رسم نشاندهنده ارزش و احترامی است که خانواده داماد برای عروس قائل هستند. حتی پس از ازدواج نیز، دادن عیدی (معمولاً طلا یا وجه نقد) به عروس سر سفره هفتسین، سنتی پسندیده و رایج است.
کلمات معجزه میکنند. استفاده از عباراتی محبتآمیز مانند «دخترم»، «عزیزم» و «چراغ خانه ما» در پیام تبریک به عروس، فاصلهها را از بین میبرد. در آموزههای دینی نیز به خوشرفتاری با عروس سفارش شده است. وقتی عروس احساس کند که نه به عنوان یک فرد غریبه، بلکه به عنوان عضوی اصلی و محبوب در خانواده پذیرفته شده است، مهر و محبت متقابل او به خانواده همسر دوچندان خواهد شد.
در ایام نوروز، عروس خانواده معمولاً در کنار همسرش میزبان یا مهمان خانوادههاست. قدردانی از زحمات او در میزبانی و همراهی، در متن پیام تبریک، بسیار دلگرمکننده است. این کار به او اعتماد به نفس میدهد و جایگاهش را به عنوان بانوی خانه تثبیت میکند. همچنین احترام متقابل در دید و بازدیدها، الگوی خوبی برای سایر اعضای فامیل خواهد بود.
دعای پدر و مادر همسر در حق عروس، بسیار ارزشمند است. آرزوی خوشبختی، دوام زندگی مشترک، فرزندان صالح و سلامتی در پیامهای تبریک، نشاندهنده خیرخواهی عمیق خانواده شوهر است. این دعاها فضای معنوی و مثبتی را در روابط خانوادگی ایجاد میکند و کدورتهای احتمالی را میشوید.
