در فرهنگ سنتی و مذهبی ایران، پدر شوهر جایگاهی همتراز با پدر دارد. او نماد ریشه، اصالت و ستون خیمه خانواده است. احترام به پدر شوهر، نه تنها وظیفه عروس، بلکه نشانه ادب و تربیت خانوادگی اوست. خطاب کردن او با عناوینی مثل «پدر جان» یا «پدر بزرگوار» و استفاده از اصطلاح «سایه سر»، این احترام و جایگاه را تثبیت میکند.
پدر شوهر اغلب نقش حامی مالی و معنوی زوج جوان را ایفا میکند. او با تجربه و درایت خود، در حل مشکلات زندگی مشترک فرزندان نقش کلیدی دارد. تبریک نوروز فرصتی است تا عروس از این حمایتها و نقش تکیهگاهی او قدردانی کند و حس ارزشمندی را به او منتقل نماید.
یکی از زیباترین مضامین در پیام تبریک به پدر شوهر، تشکر از او بابت تربیت پسری شایسته است. این پیام به صورت غیرمستقیم، رضایت عروس از زندگی مشترک را نشان میدهد و باعث خوشحالی و غرور پدر شوهر میشود.
بسته به نوع رابطه عروس و پدر شوهر، لحن پیام میتواند متفاوت باشد. در خانوادههای سنتیتر، لحن رسمی و احترامآمیز (شما، حضرتعالی) پسندیدهتر است، در حالی که در روابط صمیمیتر، لحن گرم و دخترانه (پدر جون، بابا) جایگاه دارد. حفظ تعادل بین صمیمیت و احترام، هنر عروس است.
مهمترین دعای کوچکترها برای بزرگترها در نوروز، دعای طول عمر با عزت و سلامتی است. عبارت «سایهتان مستدام» چکیدهای از این دعاست که بیانگر نیاز خانواده به حضور و مدیریت بزرگترهاست.
