استاد راهنما در دوران تحصیل پرستاری، نقشی فراتر از یک معلم دارد. او کسی است که دانشجو را با واقعیتهای بالین، اخلاق حرفهای و چالشهای مراقبت آشنا میکند. تبریک روز پرستار به استاد راهنما، در واقع تشکر از کسی است که هویت حرفهای دانشجو را شکل داده و او را برای ورود به دنیای واقعی کار آماده کرده است.
اساتید پرستاری اغلب خودشان نیز سابقه بالینی دارند یا همچنان در عرصه درمان فعال هستند. آنها پل ارتباطی بین دانشگاه و بیمارستان هستند. پیام تبریک به این اساتید باید بازتابدهنده احترام به هر دو جنبهی شخصیت آنها باشد: هم جنبه آکادمیک و علمی، و هم جنبه درمانی و مراقبتی.
پرستاری بیش از آنکه یک فن باشد، یک منش اخلاقی است. دانشجویان نحوه تعامل با بیمار، صبر، و دلسوزی را از رفتار اساتید خود الگو میگیرند. روز ولادت حضرت زینب (س) فرصت مناسبی است تا از اساتیدی که اخلاق زینبی را در عمل به دانشجویان آموختهاند، تقدیر شود.
بسیاری از اساتید راهنما در حال پیشبرد مرزهای دانش پرستاری از طریق پژوهش هستند. تبریکهایی که به جنبه علمی و تحقیقاتی کار آنها اشاره میکند، نشاندهنده درک دانشجو از اهمیت پرستاری مبتنی بر شواهد است و برای اساتید بسیار ارزشمند است.
در فرهنگ ایرانی، مقام استاد همتراز با مقام پدر و مادر است. بنابراین، لحن پیامهای تبریک باید کاملاً محترمانه، رسمی و سرشار از تواضع باشد. استفاده از القاب مناسب و عبارات ادبی، نشاندهنده تربیت صحیح و قدرشناسی دانشجو است.
