زمان تحویل سال و آغاز بهار، یکی از لحظات خاص و معنوی است که در آن درهای رحمت الهی گشوده میشود. همانطور که طبیعت لباس نو میپوشد و زنده میشود، دل انسان نیز با دعا و تضرع آماده دریافت نعمات الهی میگردد. بزرگان دین سفارش کردهاند که در این لحظات، با دلی پاک و نیتی خالص برای خود و دیگران دعا کنیم، زیرا دعای مومن در حق برادر مومنش و در زمانهای خاصی همچون اعیاد، به اجابت نزدیکتر است.
امید، نیروی محرکهای است که انسان را به تلاش و حرکت وامیدارد. آغاز سال نو، نماد بارز امید و خوشبینی به آینده است. وقتی زمستان سرد جای خود را به بهار میدهد، این پیام را منتقل میکند که سختیها پایدار نیستند. داشتن امید به رحمت خدا و باور به اینکه سال جدید میتواند سال تحقق آرزوها باشد، باعث میشود انسان با انرژی مضاعف برای رسیدن به اهدافش تلاش کند و در برابر مشکلات صبور باشد.
رسیدن به آرزوها تنها با دعا میسر نیست، بلکه نیاز به تلاش و برنامهریزی دارد. اسلام دین کار و کوشش است. در کنار دعا برای احسن الحال، باید اهداف مشخص و قابل دستیابی برای سال جدید تعیین کنیم. نوشتن اهداف، اولویتبندی آنها و توکل بر خدا، مسیر رسیدن به موفقیت را هموار میکند. همچنین مرور اشتباهات سال گذشته و درس گرفتن از آنها، به ما کمک میکند تا در سال جدید عملکرد بهتری داشته باشیم.
یکی از رموز استجابت دعا، مقدم داشتن دیگران بر خود است. در روایات آمده است که هر کس برای دیگران دعا کند، فرشتگان برای او همان را دعا میکنند. در لحظه تحویل سال، شایسته است که برای ظهور امام زمان (عج)، شفای بیماران، رفع گرفتاریهای مسلمانان و عاقبت بخیری جوانان دعا کنیم. این نوعدوستی و خیرخواهی، نه تنها باعث نزول برکت در زندگی خودمان میشود، بلکه پیوندهای اجتماعی و عاطفی را نیز تقویت میکند.
دعای یا مقلب القلوب تنها یک ذکر نیست، بلکه یک درخواست عمیق برای تغییر سرنوشت است. وقتی از خدا میخواهیم حال ما را به بهترین حال تغییر دهد، یعنی آمادگی داریم تا صفات رذیله را کنار بگذاریم و فضایل اخلاقی را کسب کنیم. تغییر سرنوشت در گرو تغییر خودمان است. سال نو فرصتی است تا با توبه و بازگشت به سوی خدا، قلم تقدیر را به نفع خود تغییر دهیم و سالی متفاوت و پربار را رقم بزنیم.
