روز جهانی المپیک هر ساله در ۲۳ ژوئن جشن گرفته میشود. این تاریخ یادآور تأسیس کمیته بینالمللی المپیک (IOC) در سال ۱۸۹۴ توسط «پیر دو کوبرتن» در پاریس است که منجر به احیای بازیهای المپیک باستان شد. هدف از این روز، ترویج مشارکت در ورزش در سراسر جهان بدون توجه به سن، جنسیت یا توانایی ورزشی است. شعار اصلی روز المپیک «حرکت کن، یاد بگیر، کشف کن» است.
جنبش المپیک بر پایه سه ارزش اصلی بنا شده است: **تعالی (Excellence)** به معنای تلاش برای بهترین بودن نه لزوماً برنده شدن، **دوستی (Friendship)** به معنای استفاده از ورزش برای ایجاد تفاهم میان ملتها، و **احترام (Respect)** به معنای رعایت قوانین، احترام به خود، رقیب و محیط زیست. این ارزشها درسهایی برای زندگی هستند که فراتر از میدان مسابقه کاربرد دارند.
ایران تاریخچهای پرافتخار در بازیهای المپیک دارد. اولین حضور رسمی ایران در المپیک ۱۹۴۸ لندن بود. کشتی و وزنهبرداری همواره مدالآورترین رشتههای ایران بودهاند و تکواندو و تیراندازی نیز در سالهای اخیر درخشیدهاند. اسطورههایی مانند غلامرضا تختی، امامعلی حبیبی و هادی ساعی نام ایران را در تاریخ المپیک جاودانه کردهاند. حضور زنان ایرانی با حجاب اسلامی نیز پیام فرهنگی مهمی به جهان مخابره کرده است.
روز جهانی المپیک تنها برای ورزشکاران نخبه نیست؛ بلکه فراخوانی برای همه مردم است تا سبک زندگی فعالی داشته باشند. کمتحرکی یکی از عوامل اصلی بیماریهای قلبی و دیابت در جهان است. کمیتههای ملی المپیک در سراسر دنیا در این روز برنامههایی مانند دوی همگانی (Olympic Day Run) برگزار میکنند تا مردم را به ورزش تشویق کنند.
یکی از اهداف بنیادین المپیک، ترویج صلح است. سنت «آتشبس المپیک» (Olympic Truce) که ریشه در یونان باستان دارد، از همه طرفهای درگیر در جنگها میخواهد که در طول برگزاری بازیها سلاحهای خود را زمین بگذارند. اگرچه این آرمان همیشه محقق نمیشود، اما المپیک همچنان یکی از معدود پلتفرمهایی است که تمام کشورهای جهان را زیر یک پرچم گرد هم میآورد.
