شعر آغاز کلام، حکم «قلاب» را دارد که توجه مخاطب را در همان ثانیههای اول جلب میکند. انتخاب یک شعر قوی، فاخر و مرتبط با مناسبت ۱۷ ربیعالاول، نشاندهنده تسلط مجری و احترام به مخاطب است. شعر آغازین باید ترکیبی از حمد خدا و نعت پیامبر باشد.
شعر شروع باید کوتاه، روان و خوشآهنگ باشد. استفاده از اشعار پیچیده که نیاز به تفسیر دارند، برای آغاز برنامه مناسب نیست. همچنین باید حاوی کلمات کلیدی مثل «محمد»، «صادق»، «نور»، «میلاد» و «خدا» باشد تا فضا را ترسیم کند.
اشعاری مانند «بلغ العلی بکماله» یا «ماه فرو ماند از جمال محمد» از سعدی، به دلیل شهرت و فصاحت، بهترین گزینهها برای مجالس رسمی و بزرگ هستند. این اشعار ناخودآگاه مخاطب را به فرستادن صلوات وادار میکنند.
اگر مخاطب دانشآموز است، اشعار ساده و ریتمیک (مثل شعر نو یا مثنویهای کودکانه) مناسبتر است. اگر مخاطب بزرگسال و فرهیخته است، اشعار کلاسیک و عرفانی تاثیرگذاری بیشتری دارند. مجری باید هوشمندانه انتخاب کند.
مجری باید شعر را «دکلمه» کند نه اینکه صرفاً بخواند. رعایت مکثها، تاکیدها و فراز و فرود صدا هنگام خواندن نام مبارک پیامبر و امام صادق (ع)، جان کلام را به شنونده منتقل میکند.
