متن تعویض پروفایل مشکی به شاد اول ربیع 1405

مشکی از تن به در آرید که ربیع آمد.

خداحافظ پیرهن مشکی من، سلام بهار ربیع.

پایانِ فصلِ گریه، شروعِ فصلِ خنده. ربیع مبارک.

مشکی تمام شد، دلم اما هنوز کربلاست.

بهارِ ماه‌ها رسید، پروفایل‌ها رنگِ شادی گرفت.

حلول ربیع مبارک، نوبت عاشقی با لبخند است.

غم رفت و شادی آمد. ربیع‌الاول مبارک.

رخت عزا درآوریم، رخت فرج دعا کنیم.

فصلِ جدیدِ بندگی با رنگ‌های روشن. ربیع مبارک.

الهی خنده‌هایتان در این ماه ابدی باشد.

امشب پیراهن مشکی‌ام را تا می‌کنم و کنار می‌گذارم، به امید آنکه محرم سال بعد دوباره لایقم بدانی ارباب. حلول ربیع مبارک.

خداحافظ ای ماهِ خون، خداحافظ ای پیراهنِ عزا. سلام بر ربیع، سلام بر شادیِ حلال.

پروفایل مشکی می‌رود، اما حکایتِ عشقِ حسین (ع) باقیست. ماهِ ربیع بر شما مبارک.

تغییرِ رنگِ پروفایل بهانه است، دعا کن دلمان رنگِ خدا بگیرد. آغاز ماه ربیع مبارک.

به پایان آمد این دفتر، حکایت همچنان باقیست. خداحافظ ماه صفر، سلام ماه ربیع.

تغییر پروفایل از حالت عزا به شادی، به احترامِ لبخندِ مهدی (عج). ربیع مبارک.

رزقِ گریه تمام شد، نوبتِ رزقِ شادی است. خدایا شکرت.

این سیاهیِ پروفایل نذرِ غمِ تو بود یا حسین، حالا سپید می‌کنم به عشقِ شادیِ آل‌الله.

فصلِ عاشقی با اشک تمام شد، فصلِ عاشقی با لبخند شروع شد.

خدایا به حقِ این تغییرِ رنگ، حالِ دلِ همه رو به بهترین حال تغییر بده.

اهلِ ربیعیم و بهارِ دلیم.

مشکیِ ما نذرِ حسین بود، شادیمان نذرِ مهدی.

خداحافظ محرم، سلام ربیع.

پایانِ صفر، آغازِ لبخند.

منتظرِ بهارِ ظهور در بهارِ ربیع.

دلخوش به عیدیِ زهراییم در اول ربیع.

تغییرِ فصل، تغییرِ حال. ربیع مبارک.

عزاداری قبول، عیدتان مبارک.

شادیم به شادی اهل بیت (ع).

ربیع، ماهِ تجدیدِ حیات.

دو ماه عاشقی با رنگِ شب تمام شد. حالا نوبتِ طلوعِ صبحِ ربیع است. خدایا عزاداری‌هایمان را بپذیر و این ماه را ماهِ گشایشِ گره‌های زندگی‌مان قرار ده.

پیراهن مشکی را که در می‌آورم، دلم می‌لرزد. نکند نامم از لیستِ نوکران خط بخورد؟ ارباب، مرا در شادی‌هایت هم نوکر حساب کن. حلول ربیع مبارک.

تغییرِ پروفایلِ من نشانه‌یِ پایانِ ارادت نیست، نشانه‌یِ اطاعت از امرِ شماست که فرمودید: در شادیِ ما شاد باشید. ربیع‌الاول مبارک.

خدایا به حرمتِ آن‌همه اشک، در ماه ربیع لبخند را مهمانِ لب‌های دوستانم کن. پروفایل‌ها روشن، دل‌ها روشن‌تر.

سیاهیِ ظاهر رفت، اما نورِ حسین (ع) در باطن ماندگار است. به استقبالِ ربیع می‌رویم با دلی امیدوار.

فصلِ خزانِ غم طی شد. پروفایلم را به رنگِ امید تغییر می‌دهم، به امیدِ روزهای روشنِ پیشِ رو.

یک‌رنگ بودن خوب است، اما در مکتبِ ما، رنگِ لباس تابعِ امرِ مولاست. گاهی مشکیِ عزا، گاهی سفیدِ شادمانی.

بهارِ ربیع از راه رسید. وقتِ آن است که غبارِ غم را بشوییم و با انرژیِ مضاعف زندگی را ادامه دهیم.

این تغییرِ عکس، نذرِ شادیِ دلِ حضرت زهرا (س) است. امیدوارم غم از دل‌هایتان پر بکشد.

خدایا! همانطور که پروفایلم را از عزا به شادی تغییر دادم، سرنوشتم را نیز از سختی به آسانی تغییر ده.

رختِ سیه ز تن به در آرید عاشقان / فصلِ بهار و شادی و شور آمده کنون

شد ماهِ صفر تمام و ربیع‌الاول است / هنگامِ شکر و حمدِ خدایِ جهان و دون

باز است درِ رحمتِ حق بر روی همه / تغییر ده تو حالِ دلت را به بهترین

ای مدعیِ عشق، کنون وقتِ شادی است / در شادیِ امامِ زمان شاد و برترین

مشکیِ غم رفت و سپیدیِ دم رسید / شکرِ خدا که ماهِ ربیع‌الاول رسید

پایانِ گریه آمد و آغازِ خنده شد / نورِ امید در دلِ هر شیعه‌ای دمید

برکن لباسِ تیره که آمد بهارِ جان / فصلِ شکوفه دادنِ گل‌هایِ ارغوان

یارب به حقِ خونِ شهیدانِ کربلا / شادی بده به مردمِ ایران در این زمان

ما تابعِ ولایت و امرِ امامتیم / در غم غمین و در فرح و شادی‌اش خوشیم

آمد ربیع و موسمِ وصلِ بهار شد / از لطفِ حق به دامنِ گلزارِ او خوشیم