اکثریت مورخان و علمای اهل سنت معتقدند که پیامبر گرامی اسلام (ص) در روز ۱۲ ربیعالاول سال عامالفیل (۵۷۰ میلادی) در مکه متولد شدهاند. این روز در بسیاری از کشورهای اسلامی تعطیل رسمی است و جشنهای باشکوهی تحت عنوان «مولود النبی» یا «عید میلاد» برگزار میشود. خیابانها چراغانی شده و مردم با پخش شیرینی و خواندن سرودهای مذهبی (نعتخوانی)، عشق خود را به پیامبر نشان میدهند.
وجود مقدس پیامبر اکرم (ص) بزرگترین محور وحدت امت اسلامی است. ایشان «رحمت للعالمین» هستند و تعالیمشان برای همه بشریت است. جشن گرفتن روز ولادت ایشان (چه ۱۲ و چه ۱۷ ربیع)، فرصتی است برای یادآوری سیره اخلاقی، مهربانی و گذشت آن حضرت. مسلمانان باید با تأسی به ایشان، با یکدیگر مهربان (رحماء بینهم) و در برابر دشمنان سرسخت باشند.
در میان برادران اهل سنت، مراسم مولودیخوانی جایگاه ویژهای دارد. قصیده «برده» و سایر اشعار در مدح پیامبر خوانده میشود. اطعام فقرا، صدقه دادن و روزه گرفتن (به شکرانه تولد پیامبر) از دیگر اعمال مرسوم در این روز است. در برخی کشورها مثل پاکستان و مصر، کاروانهای شادی عظیمی به راه میافتد.
اگرچه روایت مشهور شیعه ۱۷ ربیعالاول را روز ولادت میداند، اما شیعیان به احترام برادران اهل سنت و در راستای وحدت اسلامی، آغاز جشنهای میلاد را از ۱۲ ربیعالاول (آغاز هفته وحدت) میدانند و در شادی برادران خود شریک میشوند. این همراهی نشاندهنده عمق فرهنگ همزیستی و برادری در مکتب تشیع است.
