بزرگترین و ماندگارترین سوغات سفر معراج، «نماز» است. در تمام احکام اسلامی، نماز تنها واجبی است که دستور آن نه در زمین و توسط جبرئیل، بلکه مستقیماً در آسمان و توسط خداوند به پیامبر (ص) ابلاغ شد. این نشان دهنده جایگاه بی بدیل نماز است. این هدیه آسمانی، ریسمانی است که بندگان خاکی را به خدای افلاک متصل می کند و نردبان ترقی انسان است.
در روایات متعدد شیعه و سنی آمده است که در شب معراج، خداوند بارها درباره حضرت علی (ع) با پیامبر (ص) سخن گفت. پیامبر (ص) مشاهده کردند که نام علی (ع) بر ساق عرش و درهای بهشت حک شده است. ندای آسمانی «علی امیرالمومنین و قائد الغر المحجلین» (علی امیر مومنان و پیشوای سفیدرویان) در آن شب طنین انداز شد. بنابراین ولایت علی (ع) ریشه ای آسمانی و ملکوتی دارد.
دو آیه آخر سوره بقره (آیات 285 و 286) که به «آمن الرسول» معروف هستند، از دیگر سوغاتی های معراج است. در حدیثی از پیامبر (ص) آمده است: «به من گنج هایی از زیر عرش داده شد که به هیچ پیامبری قبل از من داده نشده بود و آن فاتحه الکتاب و خواتیم سوره بقره است.» این آیات حاوی اصول اعتقادی و دعاهای بسیار مهمی برای عاقبت بخیری است.
در جریان معراج، گفتگوی مفصلی میان خداوند و پیامبر (ص) رد و بدل شد که به «حدیث معراج» مشهور است. در این حدیث قدسی، خداوند ویژگی های اولیای خود، اهمیت سکوت، گرسنگی (روزه)، زهد و محبت به فقرا را برمی شمرد. این حدیث یکی از غنی ترین منابع عرفانی و اخلاقی در اسلام است که راه و روش بندگی خالصانه را ترسیم می کند.
یکی دیگر از هدایای معراج، مژده بخشش گناهان امت پیامبر (ص) بود. خداوند وعده داد کسانی از این امت را که شرک نورزند، مورد رحمت قرار دهد. این پیام محبت آمیز، نشان دهنده جایگاه ویژه پیامبر (ص) و امت ایشان نزد پروردگار عالم است.
