راز و نیاز و مناجات پیامبر با خدا در خلوت حرا 1404

خدایا این شهر بوی مرگ می دهد بوی تعفن بت هایی که خود ساخته اند و می پرستند دلم هوای تو را کرده است

الهی به این سنگ های سخت و سیاه نگاه می کنم و به دلهای سخت تر مردم مکه تنها پناه من تویی در این بلندی

پروردگارا ستارگانت چقدر به من نزدیکند اینجا در حرا انگار دستم به آسمانت می رسد مرا دریاب

معبود من خسته ام از دیدن ظلم خسته ام از صدای ناله دخترانی که زنده به گور می شوند راهی نشانم بده

خدایا ابراهیم (ع) بت ها را شکست به من قدرتی بده تا بت های جهل را در هم بشکنم

ای رب کعبه خانه ات را بتخانه کرده اند دلم برای غربت تو می سوزد نور هدایتت را بر من بتابان

الهی سکوت حرا بهترین موسیقی من است چون در این سکوت فقط صدای تو را می شنوم

خدایا مردم مرا امین می خوانند اما من امانتی بزرگتر از صداقت می خواهم من حقیقت را می خواهم

در این تاریکی شب تنها نور توست که قلبم را آرام می کند مرا یک لحظه به حال خود وامگذار

پروردگارا نمی دانم چه در انتظار من است اما قلبم گواهی می دهد که روزهای بزرگی در راه است مرا آماده کن

محبوب من چه خوش است خلوت با تو وقتی تمام شهر در خواب غفلتند

خدایا اگر همه عالم مرا طرد کنند داشتن تو برایم کافیست تو انیس تنهایی من باش

در این کوه بلند من خود را کوچکترین ذره عالم می بینم بزرگی فقط سزاوار توست

الهی اشکم را ببین که برای گمراهی قومم جاریست آنها نمی دانند تو چقدر مهربانی

راز دلم را فقط به تو می گویم ای شنواترین شنوندگان سینه ام تنگ است از این همه جهالت

خدایا مرا از خود بی خود کن و از خودت پر کن که جز تو هیچ نخواهم

ای پناه بی پناهان حرا خانه من است چون تو در آنجایی

الهی هر سنگی در این غار شاهدی است بر عاشقانه های من و تو

مرا دریاب ای که یوسف را از چاه نجات دادی من در چاه دنیاییم

خدایا انتظار می کشم انتظاری شیرین و هولناک برای فرمانی که مقدر کرده ای

بارالها نوری بفرست تا راه را از بیراهه تشخیص دهم و دست این مردم کور را بگیرم

خدایا کلمات در گلویم بغض شده اند کلماتی بفرست که جان ها را زنده کند

ای روشنگر شب های تاریک صبح هدایت را بر این سرزمین طلوع ده

الهی به من زبانی گویا و قلبی وسیع عطا کن تا بار سنگین عشق را تحمل کنم

خدایا تو خالق کوه هایی استوارم کن تا در برابر طوفان حوادث نلرزم