بیماری در دوران سالمندی، علاوه بر درد جسمانی، میتواند باعث افسردگی و احساس سربار بودن شود، به ویژه در ایام عید که همه در حال شادی هستند. پیام تبریک به پدر شوهر بیمار باید سرشار از امید، احترام و اطمینان بخشی باشد. باید به او یادآوری کرد که حتی در بستر بیماری نیز، ستون خانه و مایه برکت است و خانواده مشتاقانه منتظر بهبودی اوست.
عروس به عنوان دختر معنوی خانواده، نقش مهمی در روحیه دادن به پدر شوهر دارد. پیامهای محبتآمیز، آرزوی شفا و بیان اینکه «پرستاری از شما افتخار است» یا «منتظر لبخندتان هستیم»، حس ارزشمندی را در بیمار تقویت میکند و به او انگیزه مبارزه با بیماری میدهد.
در فرهنگ ایرانی، عیادت و تبریک به بیمار آداب خاصی دارد. استفاده از واژگان محترمانه، دعا برای شفا (با عبارات مذهبی و سنتی) و پرهیز از جملات منفی یا ترحمآمیز، نشاندهنده ادب عروس است. پیام باید حس قدرت و استقامت را به پدر شوهر القا کند، نه حس ضعف.
دعا برای شفای مریض در لحظات خاص مثل تحویل سال، باوری عمیق است. اشاره به نذر، دعا و توسل در پیام تبریک، به بیمار آرامش معنوی میدهد و به او ثابت میکند که خانواده با تمام وجود (مادی و معنوی) در کنار اوست.
بیماری نباید باعث شود که جایگاه مقتدر پدر در خانواده کمرنگ شود. در پیام تبریک باید همچنان او را «تکیهگاه»، «سایه سر» و «بزرگ خاندان» خطاب کرد تا عزت نفس او حفظ شود.
