بر اساس روایات معتبر اسلامی، از جمله حدیثی از امام صادق (ع) در کتاب اصول کافی، کتاب آسمانی تورات در روز ششم ماه مبارک رمضان بر حضرت موسی بن عمران (ع) نازل شده است. این واقعه نشان میدهد که ماه رمضان همواره ظرف زمانی نزول وحی و هدایت الهی برای بشر بوده است، چه در زمان موسی (ع) و چه در زمان پیامبر خاتم (ص).
قرآن کریم از تورات با عناوینی چون «هدی» و «نور» یاد میکند و تصدیق کننده آن است. مسلمانان معتقدند تورات اصلی که بر موسی (ع) نازل شد، کتابی الهی و مقدس بود که راه سعادت را به بنی اسرائیل نشان میداد. هرچند معتقدیم تورات کنونی دچار تحریفاتی شده است، اما اصل نزول آن را در این ماه گرامی میداریم.
نزول انجیل، زبور، تورات و قرآن در ماه رمضان، این ماه را به «ماه جشن کتاب های آسمانی» تبدیل کرده است. این همزمانی تصادفی نیست و حکایت از آمادگی خاص ملکوتی این ماه برای برقراری ارتباط بین آسمان و زمین دارد. رمضان بهار قرآن و بهار وحی است.
نام حضرت موسی (ع) بیش از 130 بار در قرآن کریم تکرار شده است که نشان دهنده اهمیت داستان مبارزات ایشان با فرعون و هدایت قوم بنی اسرائیل است. یادآوری نزول تورات، فرصتی است تا با سیره این پیامبر اولوالعزم و درس های استقامت و توحید ایشان بیشتر آشنا شویم.
توجه به مناسبت های مشترک ادیان ابراهیمی، زمینه ساز صلح و احترام متقابل است. وقتی مسلمانان روز نزول کتاب یهودیان و مسیحیان را در مقدس ترین ماه خود گرامی میدارند، نشان دهنده سعه صدر اسلام و نگاه جهانی این دین به مقوله هدایت است.
