مثنوی معنوی و دیوان شمس، آثاری چندلایه و عمیق هستند که درک صحیح آنها بدون راهنمایی اساتید خبره دشوار است. اساتید ادبیات و عرفان با رمزگشایی از نمادها و استعارههای مولانا، پل ارتباطی بین نسل جدید و این گنجینه عظیم هستند. تبریک روز مولانا به اساتید، در واقع تقدیر از کلیدداران خزانه فرهنگ و ادب پارسی است.
ایران به عنوان مهد زبان فارسی، یکی از قطبهای اصلی مولویشناسی در جهان است. اساتید برجستهای چون بدیعالزمان فروزانفر و زرینکوب، عمر خود را صرف تصحیح و شرح آثار مولانا کردهاند. اساتید امروز نیز ادامهدهنده همین مسیرند. روز ۸ مهر فرصتی است تا از پژوهشها و تالیفات دانشگاهی در این حوزه قدردانی شود.
جلسات شرح مثنوی یکی از محبوبترین کلاسهای ادبی در ایران است که فراتر از دانشگاه، در محافل فرهنگی نیز برگزار میشود. اساتیدی که این جلسات را اداره میکنند، نقش مهمی در ارتقای سلامت روان و معنویت جامعه دارند، زیرا آموزههای مولانا مرهمی بر دردهای انسان مدرن است.
رابطه مولانا با حسامالدین چلبی و شمس تبریزی، الگویی از ادب و احترام متقابل بین استاد و شاگرد است. پیامهای تبریک دانشجویان به اساتید در این روز، بازتابی از همین فرهنگ ادبپروری است که در ذات ادبیات فارسی نهفته است.
تدریس عرفان نیازمند ظرافتهای خاصی است تا مفاهیم عمیق دینی و فلسفی به درستی منتقل شوند و دچار کژفهمی نشوند. اساتید این حوزه با تسلط بر قرآن، حدیث و فلسفه، تلاش میکنند تا تصویری روشن و حقیقی از عرفان اسلامی ارائه دهند. قدردانی از این تلاش علمی، وظیفهای فرهنگی است.
