شعر دوبیتی سوزناک و روضه کوتاه برای فاطمیه اول 1405

گل یاس علی نیلوفری شد / رخ خورشید زهرا بستری شد / ز ضرب تازیانه وای بر من / که یاس باغ حیدر پرپری شد

مدینه در کجا گم شد صدایت / چه شد آن ناله های باصفایت / شنیدم در میان آتش و دود / صدا میزدی پدر جانم فدایت

در و دیوار با هم راز دارند / حکایت های سوز و ساز دارند / به گوشم میرسد بانگ جرس ها / که زینب را به محمل می سپارند

الا ای چاه یارم را گرفتند / گلم باغم بهارم را گرفتند / میان کوچه ها با ضرب سیلی / همه دار و ندارم را گرفتند

نمیخواهم که بعد از تو بمانم / که بی تو من دگر زنده نمانم / تمام درد من این است زهرا / که جای قبر تو پنهان ندانم

بمیرم برای آن مادری که در جوانی پیر شد و دست به پهلو راه میرفت.

امان از آن لحظه ای که علی (ع) سر را به دیوار گذاشت و فرمود: زهرا جان، بی تو چگونه به خانه برگردم؟

روضه خوان نمی خواهد، همین که بدانی مادری هجده ساله چرا دست به کمر میگیرد، تمام است.

سلام بر آن بانویی که وصیت کرد مرا شبانه غسل بده و شبانه کفن کن تا دشمنان در تشییع من نباشند.

یا فاطمه! چه گذشت بین در و دیوار که صدای ناله ات عرش خدا را لرزاند؟

زهرا بمان و زندگیم را به هم نریز / سنگ صبور من، دل ما را به هم نریز / بی تو علی غریب ترین مرد عالم است / رحمی نما و این دل ما را به هم نریز

برخیز و ببین که حیدر افتاده ز پا / بر زخم دل علی نمک پاش مکن / من طاقت دوری تو را هیچ ندارم / با رفتن خود خانه ام آوار مکن

دیدی که چگونه دست من را بستند؟ / پیش نظرت حرمت من بشکستند / ای یار و هوادار علی در همه حال / دیدی که چگونه پهلویت بشکستند

چادر خاکی تو پرچم دین من است / رفتنت فاطمه جان قاتل جان من است / بعد تو چاه فقط همدم تنهایی ماست / ناله هایت همه شب ذکر لبان من است

ای فاطمه جان دیده گشا حرف بزن / با فاتح خیبرت کمی حرف بزن / من مرد نبردم ولی اینجا کم آوردم / رحمی به دل خسته حیدر کن و حرف بزن

شب است و سکوت است و بقیع است و غم / علی مانده و کوهی از درد و ماتم / نه شمعی نه چراغی نه زواری دارد / مزار تو مخفی است ز دید عالم

مدینه شهر پیغمبر چه کردی؟ / با پاره تن حیدر چه کردی؟ / میان کوچه ها با ضرب سیلی / با صورت نیلی مادر چه کردی؟

بقیع تاریک و قبرت بی نشان است / ولی نور تو در هفت آسمان است / زیارتنامه ات را با اشک خوانیم / که قبرت در دل ما شیعیان است

دلم تنگ است برای قبر پنهان / برای غربت آن ماه تابان / خدا داند که شیعه بی قرار است / برای دیدن آن صحن و ایوان

کبوترها در اینجا پر ندارند / اجازه بهر پر زدن ندارند / بقیع خاکش پر از در و گوهر شد / ولی حیف که سایه بر سر ندارند

وای مادرم وای مادرم / شکسته شد بال و پرم / در میان شعله ها / صدا میزدی پدرم

فاطمیه آمد و دل ها گرفت / غم عالم در دل ما جا گرفت / روضه خوان گوید ز پهلوی شکسته / آتش کین در در و دیوار گرفت

ای وای من ای وای من / کشتند زهرا را / دخت پیمبر را / ام ابیها را

مادر ما بی گناه بود / حامی دین و پناه بود / پشت در فریاد میزد / یا علی، جرمم چه بود؟

فاطمه یا فاطمه / مظلومه یا فاطمه / جانم فدای نام تو / شهیده یا فاطمه