مناجات سوزناک وداع با ماه مبارک رمضان | الوداع ای ماه خوب خدا 1404

خدایا، صدای پای شوال می‌آید و دل من می‌لرزد؛ نکند سفره را جمع کنی و من هنوز گرسنه نگاهت باشم؟

الوداع ای ماه گریه‌های نیمه‌شب، الوداع ای افتتاح و ابوحمزه. چقدر زود گذشت لحظات شیرین هم‌نشینی با خدا.

پروردگارا، ماه رمضان رفت و من ماندم با کوله‌باری از حسرت. آیا مرا بخشیده‌ای یا باید یک سال دیگر خون دل بخورم؟

سخت است خداحافظی با ماهی که نفس کشیدن در آن تسبیح بود و خوابیدن در آن عبادت. وای بر ما اگر قدر ندانسته باشیم.

خدایا، در این لحظات آخر، به پهنای صورت اشک می‌ریزم؛ نه برای رفتن رمضان، بلکه برای تنهایی خودم بعد از این ماه.

چه زود غروب کرد خورشید ضیافت الهی. دلم برای «اللهم لک صمنا» گفتن‌های دم افطار تنگ می‌شود.

ای خدا، می‌ترسم. می‌ترسم که ماه تو برود و شیطان دوباره برگردد. مرا در پناه خودت نگه دار که بی تو هیچم.

رمضان رفت و من هنوز همان بنده خطاکارم. خدایا به حرمت این لحظات وداع، امضای مغفرت را پای پرونده‌ام بزن.

گریه می‌کنم مثل کودکی که از آغوش مادر جدا می‌شود. رمضان مادر مهربان روح من بود.

خدایا، اگر این رمضان آخرین رمضان عمرم بود، مرا پاکیزه بپذیر و اگر زنده‌ام، توفیق درک دوباره‌اش را به من بده.

خداحافظ ای ماه دلربای خدا، که آمدنت نوید رحمت بود و رفتنت آتش حسرت بر دل عاشقان.

خدایا، چه ضیافت باشکوهی بود؛ سیرمان کردی از نور، از عشق، از معرفت. حالا چگونه به دنیای تاریک برگردیم؟

محبوب من، رمضان بهانه بود تا تو را پیدا کنم. حالا که پیدایت کردم، رهایم نکن حتی اگر رمضان تمام شود.

سلام بر تو ای ماه خدا، و سلام بر تو ای روز عید فطر. ما عاشق صاحب‌خانه‌ایم، چه در رمضان و چه در شوال.

الهی، مزه شیرین مناجات‌های سحر را زیر زبانم نگه دار. نگذار تلخی گناه، این شیرینی را از بین ببرد.

خداجان، دلم برایت تنگ می‌شود. برای آن حال و هوایی که فقط در ماه خودت داشتم.

عاشقانه می‌گویم: خدایا ممنونم که یک ماه تحملم کردی، دعوتم کردی و به رویم لبخند زدی.

رمضان می‌رود اما تو هستی. خدایا عشق خودت را جایگزین فراق ماهت کن.

ای بهترین میزبان، مهمانی تمام شد اما ما نمک‌گیر توایم. نمک پرورده‌ات را به حال خود رها نکن.

در لحظه وداع، دلم را به ضریح رحمتت گره می‌زنم تا هیچ وسوسه‌ای آن را باز نکند.

در این دقایق پایانی ماه رمضان، اگر دلتان شکست و اشکتان جاری شد، برای جاماندگان هم دعا کنید.

رفقا، سفره دارد جمع می‌شود. هر کس هر چه می‌خواهد بردارد. التماس دعا برای عاقبت بخیری.

خدایا به حرمت این لحظات وداع، هر کس هر حاجتی دارد و به صلاحش است، روا بفرما.

التماس دعا یعنی: خدایا، این بنده هم جزو مهمانان خوبت بود، او را دست خالی برنگردان.

برای ظهور امام زمان (عج) در این لحظات آخر دعا کنید؛ شاید این رمضان، آخرین رمضانِ غیبت باشد.

خدایا، دوستانم را که در این ماه برایم دعا کردند، بیامرز و بهترین‌ها را نصیبشان کن.

ای مردم، در قنوت نماز عید، یاد ما روسیاهان هم باشید.

بارالها، هر کس در این ماه خدمتی کرد، اشکی ریخت و قدمی برداشت، او را عزیز دو عالم بگردان.

دعا کنید که مُهر قبولی به کارنامه اعمالمان بخورد، که اگر نخورد، وای بر احوالمان.

خدایا، دعای آخر ما این باشد: اللهم عجل لولیک الفرج.

نترسید، رمضان می‌رود اما خدای رمضان هست. درهای رحمت خدا همیشه باز است.

خداوند کریم‌تر از آن است که مهمانش را بعد از سی روز، ناامید از درگاهش براند. امیدوار باشید به بخشش.

پایان رمضان، پایان بندگی نیست؛ آغاز فصلی نو از زندگی با رنگ و بوی خدایی است.

عید فطر، جشن پیروزی بر نفس است. لبخند بزن که خدا خریدار تلاش‌های توست.

اگر حس می‌کنی کم گذاشتی، بدان که خدا به نیت‌ها پاداش می‌دهد. نیتت که پاک باشد، برنده‌ای.

ماه خدا تمام شد، اما نور خدا در دل‌های ما روشن ماند. این نور را حفظ کنیم.

به خودت قول بده که دستاوردهای این ماه را نگه داری. تو قوی‌تر از آنی هستی که فکر می‌کنی.

خداحافظی با رمضان یعنی سلام به استقامت در راه حق. ما مجهز شدیم برای مبارزه با شیطان.

هیچ تلاشی در محضر خدا گم نمی‌شود. حتی آن خوابی که به نیت روزه رفتی، عبادت بود.

امید داشته باش که سال بعد، با معرفت بیشتر و حال بهتر به استقبال این ماه بیایی.

الوداع یا شهر الله الاکبر.

رمضان رفت و دل ما را با خود برد.

خدایا، ما را با رمضان پاک کردی، پاک نگهمان دار.

خداحافظ ای ماه خوب خدا، خداحافظ ای لحظه‌های دعا.

افسوس که ایام شریف رمضان رفت.

صد حیف که آن مونس جان رفت.

خدایا، عیدی ما را ظهور آقا قرار ده.

ماه رفت و ما ماندیم و یک دنیا دلتنگی.

رمضان تمام شد، بندگی آغاز شد.

الهی، شکرت برای یک ماه عاشقی.