در نظام آموزشی حوزههای علمیه، جایگاه استاد فراتر از یک معلم ساده است. استاد در حوزه، نه تنها مسئول انتقال مفاهیم پیچیده فقهی، اصولی و فلسفی است، بلکه به عنوان «مربی اخلاق» و «پدر معنوی» طلبه شناخته میشود. رابطه استاد و شاگرد در این سیستم، رابطهای مبتنی بر تواضع، ادب و ارادت قلبی است که گاهی تا پایان عمر ادامه مییابد. روز ۱۲ اردیبهشت فرصتی است برای تکریم این سنت دیرینه و مقدس شاگردپروری.
آیتالله مرتضی مطهری، نمونه بارز و اعلای یک تربیتیافته حوزه علمیه بود که توانست زبان دین را با نیازهای روز جامعه هماهنگ کند. ایشان با تسلط بر علوم حوزوی و آگاهی از جریانهای فکری مدرن، الگویی جاودانه برای اساتید حوزه و دانشگاه شد. گرامیداشت شهادت ایشان به عنوان روز استاد، پیامی روشن دارد: «رسالت امروز حوزههای علمیه، تربیت عالمانی زمانشناس، پاسخگو و انقلابی است.»
در دورانی که هجمههای فرهنگی و شبهات اعتقادی نسل جوان را هدف قرار داده است، اساتید حوزه علمیه فرماندهان میدان «جهاد تبیین» هستند. آنها وظیفه دارند با تکیه بر استدلالهای قوی و بیان شیوا، حقایق اسلام ناب محمدی را برای جامعه روشن کنند. روز استاد، روز تجدید پیمان با آرمانهای انقلاب اسلامی برای دفاع از حریم ولایت و ارزشهای دینی است.
یکی از ویژگیهای بارز اساتید حوزه، تأکید بر «تزکیه» پیش از «تعلیم» است. استاد حوزوی با رفتار و منش زاهدانه خود، عملاً به طلاب میآموزد که علم بدون تقوا، نهتنها سودی ندارد بلکه میتواند حجاب اکبر باشد. در روز استاد، طلاب بیش از آنکه از دانش استاد تقدیر کنند، از منش اخلاقی و درسهای عملی زندگی او قدردانی میکنند.
حوزههای علمیه به عنوان مادر نظام اسلامی، وظیفه تأمین تئوریک و کادرسازی برای حکومت دینی را بر عهده دارند. اساتید و مدرسین حوزه با تدریس فقه حکومتی، اقتصاد اسلامی و علوم سیاسی با رویکرد دینی، در حال تربیت مدیران و قضات آینده کشور هستند. تقدیر از این قشر، تقدیر از کسانی است که زیربنای فکری و اجرایی تمدن نوین اسلامی را مستحکم میکنند.
