شعر کوتاه فضیلت ماه شعبان برای بیو 1404

ماه شعبان ماه پیغمبر بُوَد.

شعبان که مه سرور هر مرد و زن است.

مژده ای دل که ماه شعبان آمد.

شعبان، مه استغفار و رضوان.

بوی گل‌های بهشتی ز فضا می‌آید.

ماه شعبان، مقدمه وصل یار.

شعبان ماه رسول و رحمت است.

در ماه تو ای ماه خدا، بنده شدم.

آمد ماه شعبان، ماه خوبان.

شعبان بهانه ای برای پرواز.

آمد گه شادمانی و شور و شعف / از جانب حق عنایتی شد به طرف - ماه نبی و ماه علی ماه خدا / شعبان شده و غم ز دل ما برطرف

شعبان که همه سرور و مهر است و صفا / باغی است ز گل‌های الهی و وفا - هم جشن حسین و هم ابوالفضل و علی / هم مهدی موعود، امید دل ما

ماهی که در آن میلاد سالار شهیدان است / ماهی که در آن ولادت ماه بنی هاشم است - ماهی که زینت عبادت کنندگان آمد / شعبان مه پر فیض و نجات عالم است

برخیز که ماه پیمبر آمد / بوی خوش گل‌های معطر آمد - شعبان مه رحمت و مه شادی و شور / میلاد گل فاطمه حیدر آمد

ای ماه پیمبر که پر از نوری تو / از هر چه بدی و تیرگی دوری تو - شعبان المعظم که پر از اعجازی / بر شیعه علی همیشه پر شوری تو

در کوی تو ای ماه شعبان زده‌ام خیمه / تا مست شوم از می ناب و قدح و پیمانه

شعبان شد و میخانه عشق باز شد / راهی به سوی حضرت دلدار باز شد

ما را به ماه شعبان امید بسیار است / کین ماه کلید مخزن اسرار است

از دامن ماه شعبان دست مکش / کین رشته اتصال به حبل الله است

در خلوت شب‌های شعبان، یاد دوست / خوشتر ز هزار باغ و بستان نکوست

عطر گل محمدی پیچیده در جهان / آمد دوباره ماه پر از نور شعبان

مژده دهید که ماه نبی آمد / ماه نزول رحمت و شادی آمد

شعبان بهشت روی زمین است برای ما / کین ماه پر از ولادت آل عباست

دلت را خانه تکانی کن که شعبان آمد / زمان شستن دل از گناهان آمد

ستاره باران شده آسمان دین / که آمد ماه شعبان، ماه امین

عاشق ماه شعبان و اعیادش.

شعبان، پله پله تا خدا.

دلتنگ کربلا در ماه شعبان.

شعبان؛ فصل عاشقی با خدا.

منتظر نیمه شعبانم.

سائل کوی حسین در ماه شعبان.

شعبان؛ ماه پاکی و بندگی.

خوشا ماهی که آغازش حسین است.

در پناه لطف ماه پیامبرم.

شعبان؛ بهار معنویت من.