شعر کوتاه و متن بیو برای ماه بهمن و برف 1404

من زاده بهمنم، آرام و سرد، اما دلی دارم به وسعت برف.

بهمن که می آید، خدا روی زمین تور سفید عروس می کشد.

در هیاهوی شهر، من سکوت برف بهمن را عاشقم.

برف می بارد و من در دل بهمن، تو را گرم دوست دارم.

اهل بهمنم، رفیق روزهای سرد و محرم رازهای سفید.

بهمن ماهی که باشی، قلبت مثل برف پاک و روحت مثل کوه محکم است.

زمستان است و بهمن، پادشاه فصل های من.

سرد است هوا، اما بهمنِ نگاهت دلم را می لرزاند.

یک فنجان چای، پشت پنجره بهمن، و خیالی که پر از توست.

بهمن، ماه من، ماه قدم زدن های طولانی روی برف های نباریده.

زاده بهمن | عاشق برف | قلبی به رنگ زمستان

بهمن ماهی | ساکت مثل برف، عمیق مثل اقیانوس

زمستان فصل من است و بهمن ماه عاشقی ام.

یک بهمن ماهی مغرور نیست، فقط دنیای خاص خودش را دارد.

بهمن | سرما را دوست دارم چون شبیه واقعیت است.

زندگی شاید همین قدم زدن در برف اول بهمن باشد.

من دختر/پسر زمستانم، فرزند ارشد بهمن.

بهمن یعنی اوج زمستان، یعنی من.

اینجا هوا همیشه به وقت بهمن بارانی و برفی است.

سکوت برف، بلندترین فریاد بهمن است.

بهمن یادآور می شود که برای سبز شدن باید سرمای سخت را تحمل کرد.

سفیدی برف بهمن، تمرین پاک کردن کینه هاست.

مثل بهمن باش؛ سرد و سخت در برابر بدی ها، اما زیبا و چشم نواز.

اول بهمن، شروعی دوباره برای کسانی است که به معجزه زمستان ایمان دارند.

زیبایی بهمن در این است که همه رنگ ها را زیر یک رنگ سفید پنهان می کند.

بهمن ماه نیست، یک سبک زندگی است؛ آرام، سفید و باوقار.

حتی طولانی ترین زمستان ها هم با بهمن به پایان نزدیک می شوند.

برف های بهمن، نامه های عاشقانه آسمان به زمین هستند.

در تقویم دلم، بهمن ماهِ تولدِ دوباره امید است.

بهمن به ما می آموزد که پاکی و صداقت، زیباترین پوشش است.

تو گرمای مردادی که در بهمنِ وجودم جوانه زدی.

دست هایت را به من بده، بهمن حریف عشق ما نمی شود.

برفِ بهمن بهانه است، من می خواهم زیر چتر تو پناه بگیرم.

اول بهمن است، بی آنکه بدانی دوستت دارم بیشتر از برف ها.

عشق تو تنها آتش روشن در سرمای بهمن ماه من است.

بهمن که شد، بیا قول بدهیم دلمان هرگز یخ نزند.

تمام زمستان را به شوق دیدن تو در یک روز برفی بهمن سر می کنم.

تو مثل خورشید در آسمان ابری بهمن، معجزه ای.

شال گردنت را محکم کن، بهمن هوای عاشقی دارد.

دوست داشتنت در ماه بهمن، مثل نوشیدن چای داغ می چسبد.