دلنوشته خواهرانه برای برادر دارای سندروم داون 1405

داداشی مهربونم، تو با اون لبخند همیشگی، نور خونه ما هستی. روزت مبارک.

برادر عزیزم، ۴۷ کروموزوم تو باعث شده ۴۷ برابر بیشتر دوست‌داشتنی باشی.

توی دنیایی که همه نقاب دارن، تو تنها کسی هستی که خودتی؛ زلال، پاک و بی‌شیله‌پیله.

خدا وقتی تو رو آفرید، یه تیکه اضافه از مهربونی خودش رو توی وجودت گذاشت.

عزیز دل خواهر، تو زیباترین اشتباه ژنتیکی دنیایی که تبدیل به بهترین اتفاق زندگی ما شدی.

من به داشتن برادری مثل تو افتخار می‌کنم. تو قهرمان زندگی منی.

داداش گلم، وقتی دستم رو می‌گیری، حس می‌کنم امن‌ترین جای دنیام.

لبخند تو، قشنگ‌ترین منحنی دنیاست که تمام غصه‌های خونه رو صاف می‌کنه.

شاید تو نتونی مثل بقیه حرف بزنی، اما چشمات قشنگ‌ترین حرف‌ها رو میزنه.

تو فرشته نگهبان خونه مایی؛ بمونی برامون عزیزکم.

یادته وقتی بچه بودیم چقدر با هم بازی می‌کردیم؟ دنیای تو همیشه قشنگ‌تر و رنگی‌تر از دنیای من بود.

قربون اون نگاه معصومت برم که هیچ وقت بدی رو یاد نگرفت.

بغل کردن تو، درمان تمام دردهای منه. آرامشی که تو داری، هیچ‌کس نداره.

داداشی، قول میدم تا آخر عمرم مثل کوه پشتت باشم، همونطور که تو امید من هستی.

هر سال که ۲۱ مارس میشه، خدا رو شکر می‌کنم که تو رو به ما داد.

توی کتاب زندگی من، فصل مربوط به تو، طلایی‌ترین فصله.

مرسی که با بودنت به من یاد دادی مهربونی یعنی چی.

برادر یکی یدونه من، تو قلب تپنده خونه‌مون هستی.

کاش همه دنیا قلبی مثل قلب تو داشتن؛ اون وقت دنیا گلستون می‌شد.

دوستت دارم؛ ساده، بی‌آلایش و ابدی. درست مثل خودت.

قول میدم نذارم هیچ‌کس بهت چپ نگاه کنه. من سپر بلای توام.

ما با هم دنیا رو قشنگ‌تر می‌کنیم. دستت تو دست منه تا ابد.

نبینم غصه بخوری داداشی، خواهرت همیشه کنارته.

تو فقط بخند، من تمام دنیا رو به پات می‌ریزم.

به همه دنیا با افتخار میگم: این آقا داداش منه، مهربون‌ترین پسر دنیا.

تو هدیه خاص خدا به من بودی تا انسان بودن رو یاد بگیرم.

روز جهانی سندروم داون مبارکِ تو باشه که خاص‌ترین خلقت خدایی.

هیچ فاصله‌ای بین قلب من و تو نیست، حتی اگه دنیا ما رو متفاوت ببینه.

برادر جان، تو برکت و روزیِ معنویِ زندگی مایی.

بمون و بتاب خورشیدِ کوچولوی من.