متن مداحی و نوحه استودیویی شهادت حیدر کرار 1404

(بند اول) دنیا تاریکه، بی تو باریکه، راهِ بندگیِ من علی جان. ضربت خوردنت، غرقِ خون تنت، آتیش زده به قلبِ من علی جان. حیدر حیدر، اول و آخر، حیدر حیدر، ساقی کوثر. (بند دوم) نجف تو رویام، علی تویی دنیام، بی تو من تنهام، بابای یتیمایی. شاهِ مردانی، جان و جانانی، کلِ قرآنی، عالی و اعلایی.

(بند اول) تپش تپش دلم میگه علی علی. ذکرِ رویِ لبم میگه علی علی. وقتی که بی پناه میشم تو زندگی، باز همه ی وجودم میگه علی علی. (بند دوم) ای شاهِ لا فتی، سلطانِ اولیا، دریاب تو این گدا، یا مرتضی علی. اسم تو مرحمه، بر زخمِ این همه، عاشق تو عالمه، یا مرتضی علی.

(بند اول) چشمامو می بندم، تو رو می بینم. کنارِ ایوونِ، طلات می شینم. آرزومه یک شب، تو حرم باشم. زائرِ قبرِ، پدرم باشم. (بند دوم) بابا علی جانم، نامهربون دنیا. تنهات گذاشتن با، غم های تو دلها. چاهِ نخلستون، همدمت بوده. خاکِ اون کوچه، مرحمت بوده.

حال و هوای کوفه، چه سنگینه امشب. بابا داره میره، جون به لب زینب. فرقِ سرش وا شد، دوباره غوغا شد. مدینه زنده شد، داغِ دلش وا شد. بابا نرو، بابا نرو، دنیای من، بابای من.

دیگه تمومه کار، حیدر کرار. خدانگهدار ای، چاه و نخلِ تار. راحت شدم از این، مردمِ بی عار. سلام من رو به، فاطمه بردار. زهرا (س) بیا، زهرا (س) بیا، علی میاد، به دیدنت.

صدای جبرییل، میاد از آسمون. تهدمت والله، ارکانِ دینمون. یتیم شدیم رفت، سایه ی رو سرمون. خون می باره امشب، از چشمِ ترمون. وای از غریبی، وای از غریبی، علیِ عالی اعلا.

بسترِ خونی و، رنگِ زردِ بابا. می کشه زینبو، این غمِ عظما. طبیب جواب کرد و، امیدِ ما مرد و. کی می بره از یاد، این همه دردو. بابا بمون، بابا بمون، تنهام نذار، ای مهربون.

وصیتِ آخر، به حسن و حسین. هواشو داشته باش، زینب و نورِ عین. آب که می نوشید، یادِ لبِ حسین. گریه کنید براش، با شور و با شین. حسین من، حسین من، غریبِ مادر، حسین من.

(دکلمه شروع) و خدا علی را آفرید تا عدالت یتیم نماند... (شروع ریتم) ای ضربانِ قلبم علی، ای همه ی باورم. بی تو نفس گیره هوا، سایه ی روی سرم. (اوج) یا حیدر، یا حیدر، ذکرِ جنون آمیزِ من. یا حیدر، یا حیدر، بهارِ من پاییزِ من.

(فضای ملایم) بارون میباره، رویِ مزارت. دلم قراره، بیاد کنارت. ایوون طلات، عجب صفایی داره. اسمِ قشنگت، چه دوایی داره. (بیت) علی مولا، علی مولا، شاهِ ولا، علی مولا.

(ریتم حماسی) اسداللهِ، ولی اللهِ. راهِ تو تنها، بهترین راهه. دشمنت خواره، توی گمراهه. هر کی باهاته، توی پناهه. فاتحِ خیبر، جانِ پیمبر. ساقی کوثر، اول و آخر.

دیوارای کوفه دیگه تکیه گاه ندارن. یتیمایی که هر شب منتظر نون و خرما بودن، امشب کاسه های شیر دستشونه... ولی چه فایده؟ طبیب گفته دیگه امیدی نیست. علی (ع) داره میره... میره پیشِ همسری که سالهاست دلتنگشه.

چه سکوتیه امشب... انگار زمین نفسش حبس شده. ماه هم خجالت میکشه بتابه وقتی خورشیدِ عدالت تو بستره. فرقِ سرش... وای از اون لحظه ای که شمشیر پایین اومد. فزت و رب الکعبه... رستگار شدی آقا، ولی ما چی؟ ما یتیم شدیم...

آهای کوفه! خوب نمک نشناسی کردی. مردی که کوله بار نون و خرما رو دوشش بود، حالا رو دوشِ بچه هاش تشییع میشه. غریبانه... مظلومانه... درست مثلِ تشییعِ فاطمه (س). تاریخ داره تکرار میشه.

(زمزمه) مرو بابا، مرو بابا، مرو امیدِ دلها. (تکرار با اکو) مرو بابا... (متن) ببین زینب، پریشونه، خونه بی تو، یه زندونه. حسن گریون، حسین نالون، دلِ عالم، پر از خونه.

(زمزمه) علی جانم، علی جانم، فدایِ تو، روانم. (تکرار با صدای زیر) علی جانم... (متن) تویی قرآن، تویی ایمان، تویی پیدا، تویی پنهان. بدونِ تو، جهان هیچه، تویی معنی، تویی انسان.