سنت نذر نان صلواتی در روز ولادت کریم اهل بیت (ع) 1404

سنت نذر نان در نیمه رمضان، تجلی عملی فرهنگ کرامت در کوچه پس کوچه‌های شهر است.

وقتی تنور نانوایی‌ها به عشق امام حسن (ع) رایگان می‌پزد، عطر سخاوت تمام محله را پر می‌کند.

نذر نان یعنی هیچ سفره‌ای در شب میلاد کریم اهل بیت نباید خالی از برکت گندم باشد.

این سنت زیبا به ما یادآوری می‌کند که بخشش حتما نباید پول کلان باشد، گاهی قرص نانی دلی را شاد می‌کند.

صف‌های نان صلواتی، کلاس درس همدلی و برابری است؛ دارا و ندار کنار هم مهمان سفره کریم هستند.

امام حسن (ع) تمام اموالش را بخشید، ما نیز با نذر نان، قطره‌ای از دریای کرامت او را مشق می‌کنیم.

نان نماد برکت خداست و بخشیدن آن در روز تولد سبط اکبر، تضمین کننده برکت یک سال زندگی است.

در روایات آمده که اطعام طعام از برترین اعمال است و چه اطعامی گواراتر از نان گرم افطار.

امروز نانوایان واسطه فیض الهی می‌شوند تا رزق کریمانه خدا را به دست بندگان برسانند.

نیت نذر نان، توسل به کرامت آقایی است که هیچ سائلی را از در خانه‌اش ناامید برنگرداند.

بیایید امسال بانی یک تنور نان شویم، حتی اگر شده برای یک ساعت.

لذت دیدن لبخند پدری که با دست پر از نانوایی به خانه می‌رود، با هیچ ثروتی قابل مقایسه نیست.

نان مهربانی، زنجیره‌ای از عشق است که از تنور نانوایی شروع می‌شود و به عرش خدا می‌رسد.

در روز ولادت کریم، دست‌هایمان را بوی نان و مهربانی بدهیم.

سهم من و تو از جشن میلاد، سیر کردن گرسنه‌ای است که چشم امیدش به نانوایی محل است.

عطر نان تازه با بوی اسپند و گلاب در هم آمیخته؛ امروز شهر بوی مدینه می‌دهد.

تنورها گرم عشقند و نان‌ها برشته از محبت. بفرمایید نان صلواتی به عشق حسن (ع).

امروز گندم‌ها خوشحال‌ترین موجودات زمین‌اند، چرا که قرار است به نام کریم اهل بیت توزیع شوند.

دست شاطر می‌چرخد و نان می‌رقصد؛ ضیافتی برپاست به وسعت دل‌های دریایی.

نان، واژه مقدسی است که امروز با نام حسن (ع) تقدس دوچندان یافته است.

نذر نان، نذر محبت است.

نان صلواتی، هدیه کریم اهل بیت.

امروز نان‌ها بوی بهشت می‌دهند.

سفره دار امروز، امام حسن (ع) است.

نان رایگان، به شکرانه میلاد کریم.