ایرانگردی تنها بازدید از شهرهای معروف نیست. سفر به مقاصد بکر و کمتر شناخته شده، علاوه بر توزیع ثروت در جوامع محلی، باعث کاهش فشار گردشگری بر سایتهای معروف میشود و تجربهای عمیقتر و آرامتر از طبیعت و فرهنگ ایران را برای گردشگر فراهم میکند.
در روز ملی ایرانشناسی، باید بر فرهنگ «سفر مسئولانه» تاکید کرد. بازدید از مناطق بکر طبیعی مانند جنگلها و کویرها باید با کمترین آسیب به محیط زیست همراه باشد. شعار «چیزی جز رد پا باقی نگذاریم» اصل اول ایرانگردی است.
ایران کشوری چهار فصل است. در حالی که در اردیبهشت ماه، شمال غربی کشور هوایی خنک و بهاری دارد، مناطق مرکزی و جنوبی گرمای مطبوعی دارند. این تنوع اقلیمی اجازه میدهد در هر زمانی از سال، مقصدی جذاب برای سفر وجود داشته باشد.
روستاهای ایران با معماریهای خاص و سازگار با اقلیم (مانند خانههای کپر در جنوب، شیروانی در شمال و خشتی در کویر) گنجینههایی از دانش بومی هستند که بازدید از آنها، کلاس درسی برای درک هویت ایرانی است.
هر گوشه از ایران طعم و مزه خاص خود را دارد. تجربه غذاهای محلی در مقاصد بکر، بخشی جداییناپذیر از ایرانشناسی است. از میرزاقاسمی شمال تا قلیه ماهی جنوب، سفره ایرانی رنگینکمانی از فرهنگ است.
