در حالی که معمار روی تکبنا و فضای داخلی تمرکز دارد، شهرساز (Urban Planner) به مقیاس کلان، ارتباط بین ساختمانها، شبکههای حملونقل، کاربری زمین و مسائل اجتماعی میپردازد. روز سوم اردیبهشت (روز شیخ بهایی) نقطه اشتراک این دو رشته است، زیرا شیخ بهایی هم در معماری (حمام، مسجد) و هم در شهرسازی (طراحی شهر نجفآباد و تقسیم آب) استاد بود.
شیخ بهایی یکی از پیشگامان شهرسازی مدرن در ایران بود. طراحی شهر نجفآباد با خیابانهای عمود بر هم و شبکه آبیاری دقیق زایندهرود (تومار شیخ بهایی) نشاندهنده نبوغ او در مدیریت منابع و فضا بود. تقدیر از شهرسازان در این روز، یادآوری این ریشههای تاریخی و پرافتخار است.
شعار شهرسازی مدرن، بازگشت به «شهر انسانمحور» است؛ شهری که در آن پیادهها بر سوارهها مقدمند. شهرسازان با طراحی پیادهراهها، میادین و پارکها، فضای تنفس شهر را ایجاد میکنند. تبریک به شهرسازان، حمایت از این تفکر مترقی است.
ترافیک، آلودگی هوا، حاشیهنشینی و تراکم بیش از حد، چالشهایی هستند که شهرسازان با آن دست و پنجه نرم میکنند. پیامهای تبریک که به این دشواریها و امید به حل آنها اشاره دارند، برای متخصصین این رشته بسیار ارزشمند است.
یکی از وظایف اصلی شهرساز، توزیع عادلانه خدمات (مدرسه، پارک، بیمارستان) در سطح شهر است. شهرساز با قلم خود میتواند عدالت را در شهر جاری کند. تأکید بر جنبه اخلاقی و اجتماعی شهرسازی در پیامهای تبریک، بسیار اثرگذار است.
