راز و نیاز با خدا در سحرگاه شب بیست و سوم رمضان 1404

خداوندا، سحرگاه شب بیست و سوم است؛ آمدم تا قبل از طلوع خورشید، خورشید نگاهت را در آسمان دلم طلوع دهی.

معبودم، این دقایق آخر شب قدر است؛ دست‌هایم را بگیر که می‌ترسم صبح شود و من هنوز گمشده باشم.

الهی، در این سکوت سحر، تنها صدای تپش قلبم را می‌شنوی که نام تو را فریاد می‌زند. مرا در آغوش رحمتت پناه ده.

پروردگارا، سفره شب قدر دارد جمع می‌شود؛ نکند مرا گرسنه محبتت از پای این سفره بلند کنی.

یا رب، دوستت دارم نه به خاطر بهشتت، بلکه به خاطر اینکه در این سحرگاه اجازه دادی با تو حرف بزنم.

خدایا، اشک‌هایم در این سحر، زبان گویای دلتنگی من است. این قطره‌ها را به دریای کرمت وصل کن.

محبوب من، امشب هزاران بار صدایت زدم؛ یک بار بگو «بنده من» تا جانم را فدایت کنم.

الهی، می‌دانم بنده خوبی نبودم، اما تو خدای خوبی هستی. در این لحظات ملکوتی سحر، بدی مرا به خوبی خودت ببخش.

خداجان، نگذار سپیده بزند و پرونده‌ام سیاه بماند. با نور خودت تاریکی‌های وجودم را در این سحر آخر قدر روشن کن.

یا انیس من لا انیس له، همه رفتند و من و تو ماندیم. در این خلوت سحر، رازی بگو که دلم آرام گیرد.

سحر شب بیست و سوم، بوی وداع می‌دهد؛ وداع با شبی که از هزار ماه برتر بود. خدایا این وداع را وصل به ظهور کن.

در این سحرگاه، دست‌هایم را به سوی آسمانت دراز کرده‌ام؛ خالی برنگردان که جز تو خریدار نیازم نیست.

خدایا، صدای مناجات بندگانت در سحر شب 23 رمضان، زیباترین سمفونی هستی است. صدای مرا هم در این میان بپذیر.

بارالها، به حق این لحظات ناب سحر، چشم دلم را باز کن تا حقایق شب قدر را درک کنم.

سحر شد و هنوز من مست جام عشقت نشده‌ام؛ ساقی امشب تویی، جامی دگر بده تا بیخود شوم از خویش.

خدایا، مرغ سحر ناله می‌کند و من شرمسار از خواب غفلتم. بیدارم کن پیش از آنکه بانگ رحیل را بزنند.

الهی، نسیم سحر شب قدر، بوی پیراهن یوسف زهرا (عج) را می‌دهد. چشمانمان را به جمالش روشن کن.

یا رب، در این ثانیه‌های پایانی تعیین سرنوشت، بهترین‌ها را برای دوستانم و بدترین‌ها را برای دشمنان اسلام مقدر فرما.

خداوندا، لذت مناجات سحر را از من نگیر. بگذار این حال خوش در تمام سال با من بماند.

امشب سحر، آسمان به زمین چسبیده است. خدایا نردبان دعا را بالا ببر و حاجت روایمان کن.

خدایا، من فراریِ پشیمانم. در این سحرگاه شب بیست و سوم، سرم را پایین انداخته‌ام و می‌گویم: غلط کردم.

الهی، پرونده‌ام سیاه است اما رویم زیاد. آمدم بگویم اگر نبخشی، کجا بروم؟ جز تو خدایی ندارم.

یا غافر الذنب، گناهانم کوه شده اما کرم تو اقیانوس است. کوه گناهانم را در اقیانوس رحمتت غرق کن.

پروردگارا، قول می‌دهم از فردا آدم دیگری شوم. امشب در این سحر، توبه‌ام را بپذیر و مهر تایید بر آن بزن.

خدایا، از خودم خسته‌ام. مرا از من بگیر و به خودت برسان. این سحر، نقطه پایان منیت من باشد.

الهی العفو، العفو که جوانی‌ام را به غفلت باختم. در شب قدر، جوانی دوباره به روحم ببخش.

یا رب، ستار العیوب تویی. بدی‌هایم را بپوشان و آبرویم را نریز. امشب پناهنده‌ام به اسم «ستار» تو.

خدایا، شیطان را از دلم بیرون کن و خانه‌تکانی دلم را در این سحرگاه کامل گردان.

بارالها، گریه‌هایم از سر ترس نیست، از سر شرم است. شرمنده محبت‌های توام که با گناه پاسخ دادم.

الهی، مرا پاک کن، سپس خاک کن. نمی‌خواهم با بار گناه از این دنیا بروم. توبه‌ام را نصوح گردان.

چه آرامشی دارد سحرگاه شب قدر؛ گویی خدا در همین نزدیکی، دست نوازش بر سر بندگانش می‌کشد.

نترس، خدا مهربان‌تر از آن است که در شب بیست و سوم، بنده‌اش را ناامید کند. آرام باش و توکل کن.

در سکوت سحر، به صدای خدا گوش کن که می‌گوید: نگران نباش، من همه چیز را درست می‌کنم.

آرامش یعنی بدانی امشب امام زمان (عج) برایت دعا کرده است. دلت قرص باشد به دعای حضرت.

خدایا، اضطراب آینده را از من بگیر و آرامش تسلیم بودن در برابر تقدیرت را به من هدیه کن.

سحر شب 23 رمضان، لنگرگاه آرامش در دریای متلاطم زندگی است. لنگر بینداز و بیاسای.

همه چیز دست خداست و خدا سراسر خیر است. پس در این سحرگاه، با خیالی آسوده سرنوشتت را به او بسپار.

نور سحر که می‌تابد، تاریکی‌ها می‌روند. نور خدا که بیاید، غم‌ها محو می‌شوند. دلت روشن.

امشب ملائکه بال‌هایشان را فرش راهت کرده‌اند تا آرام قدم برداری به سوی خدا.

آرام باش عزیز دل، خدایی که امشب صدایش می‌زنی، فردا هم با توست. او رهایت نمی‌کند.

خداحافظ ای شب‌های قدر، ای نردبان‌های آسمانی. سحر شب بیست و سوم، بغض جدایی دارد.

خدایا، شب قدر دارد تمام می‌شود. نکند ما را نبخشیده باشی؟ این حسرت را بر دلم نگذار.

الوداع ای بهترین شب‌های سال. نمی‌دانم سال بعد زنده‌ام یا نه، اما دلم برایت تنگ می‌شود.

خدایا، نورانیت شب قدر را در تمام روزهای سال برایم حفظ کن تا در ظلمات دنیا گم نشوم.

سحر آخر است؛ خدایا توشه‌ای بده که تا رمضان سال بعد، کفاف روح گرسنه‌ام را بدهد.

خداحافظ ای «بک یا الله» های عاشقانه. کاش هر شبمان شب قدر بود.

الهی، امضای امام زمان (عج) را بدرقه راه خداحافظی‌مان با شب قدر قرار ده.

تمام شد، اما حکایت عاشقی ما با تو تمام شدنی نیست. این سحر، آغاز فصلی نو از بندگی است.

خدایا، ما داریم می‌رویم، اما نگاه تو نرود. ما را به حال خودمان واگذار نکن.

در آخرین دقایق شب قدر، دعا می‌کنیم: اللهم عجل لولیک الفرج، که این بهترین پایان‌بندی است.