روز جهانی کمک به جذامیان و مبارزه با جذام 1404

جذام یک بیماری عفونی ساده است که با دارو کاملاً درمان می‌شود. ترس از آن، میراث جهل گذشتگان است، نه واقعیت امروز.

جذام ارثی نیست، نفرین نیست، گناه نیست. جذام فقط یک باکتری است که با محبت و دارو شکست می‌خورد.

خطر سرایت جذام بسیار کمتر از آنفولانزاست. پس از شروع درمان، بیمار دیگر ناقل نیست. آن‌ها را طرد نکنیم.

بزرگترین درد بیمار جذامی، زخم تنش نیست، بلکه نگاه سرد جامعه و حصار تنهایی است. بیایید این حصار را بشکنیم.

با تشخیص زودهنگام، جذام هیچ معلولیتی به جای نمی‌گذارد. آگاهی، کلید پیشگیری از معلولیت است.

جذام وحشتناک نیست، آنچه وحشتناک است بی‌تفاوتی ما نسبت به رنج همنوعانمان است.

امروز روز پایان دادن به تبعیض است. بیایید به جای دوری کردن، دستان بهبودیافتگان را به گرمی بفشاریم.

باکتری هانسن (عامل جذام) ضعیف است، اما شایعات و خرافات درباره آن قوی هستند. با علم، شایعات را از بین ببریم.

خیرین سلامت و پزشکان بدون مرز ثابت کردند که عشق و تخصص می‌تواند ریشه این بیماری باستانی را بخشکاند.

درمان جذام رایگان و در دسترس است. تنها دارویی که کمیاب است، پذیرش اجتماعی و نگاه مهربان ماست.

پشت دیوارهای بلند آسایشگاه، مردی نشسته بود که آینه‌ها را دوست نداشت. نه بخاطر صورتش، بلکه بخاطر اینکه آینه، تنهایی‌اش را دوچندان نشان می‌داد. او منتظر دارو نبود، منتظر یک سلام بود.

روزی که فهمید بیمار است، دوستانش رفتند. اما روزی که بهبود یافت، کسی برنگشت. تنهایی، زخمی بود که هیچ پمادی درمانش نمی‌کرد جز بازگشت به آغوش جامعه.

دخترک با انگشتان آسیب‌دیده‌اش نقاشی می‌کشید. او خورشیدی کشید که نورش را از هیچکس دریغ نمی‌کرد، حتی از گل‌های پژمرده. درس بزرگی بود برای ما آدم‌ها.

سال‌ها در انزوا زیستن، تاوان سنگینی برای یک بیماری میکروبی است. بیایید درهای قفس ترس و تعصب را باز کنیم.

نگاهش را از مردم می‌دزدید تا مبادا کسی با دیدن دست‌هایش چهره در هم کشد. او بهبود یافته بود، اما نگاه جامعه هنوز بیمار بود.

در دهکده فراموش‌شدگان، عشق هنوز زنده بود. آن‌ها یاد گرفته بودند که زیبایی قلب، تنها زیبایی ماندگار است که هیچ باکتری‌ای نمی‌تواند آن را ببلعد.

وقتی پزشک دستش را بدون دستکش گرفت و فشرد، اشک در چشمان پیرمرد حلقه زد. او سال‌ها بود که گرمای پوست یک انسان را حس نکرده بود.

نامه نوشت: من از جذام پاک شدم، اما آیا شهر از ویروس بی‌مهری پاک شده است که من برگردم؟

قصه جذام، قصه جدال نور و تاریکی است. دارو نور است و طرد کردن، تاریکی. بیایید طرف نور بایستیم.

او دیگر درد جسمانی نداشت، اما درد نگاه‌های سنگین، استخوان‌هایش را می‌سوزاند. مرهم باشیم، نه نمک بر زخم.

درود بر دستان سخاوتمندی که در دورافتاده‌ترین نقاط، مرهمی بر زخم‌های فراموش‌شدگان می‌شوند. روزتان مبارک ای فرشتگان زمین.

خیرین سلامت، قهرمانان گمنامی هستند که به جای جنگیدن با بیمار، با بیماری و فقر می‌جنگند. اجرتان با شافی مطلق.

روز جهانی کمک به جذامیان، فرصتی است برای بوسیدن دست کسانی که انسانیت را در عمل معنا کردند، نه در شعار.

شما که حصارهای آسایشگاه‌ها را با پل‌های محبت جایگزین کردید، نامتان در تاریخ انسانیت جاودانه است.

کمک به جذامیان، تنها کمک مالی نیست؛ بازگرداندن عزت نفس و امید به کسانی است که دنیا پشت‌شان را خالی کرده است.

سلام بر پزشکان و پرستارانی که بی هیچ هراسی، بر بالین بیماران جذامی حاضر شدند و درس عشق دادند.

نیکوکار گرامی، هر لبخندی که بر لب یک بیمار بهبودیافته می‌نشانی، دعایی مستجاب در حق خودت است.

در این روز عزیز، یاد می‌کنیم از تمام کسانی که زندگی‌شان را وقف ریشه‌کنی فقر و بیماری کردند. راهتان پر رهرو باد.

بنیادهای خیریه و حامیان جذامیان، شما ثابت کردید که هیچ انسانی نباید بخاطر بیماری تنها بماند. سپاس از همت بلندتان.

خداوند در دل‌های شکسته جای دارد و شما که مرهم دل‌های شکسته‌اید، همسایگان خدایید.

خدایا، ای شافی دردها، بر تمام بیمارانی که در تنهایی و انزوا رنج می‌کشند، لباس عافیت و آرامش بپوشان.

پروردگارا، به ما چشمی عطا کن که زیبایی سیرت را ببیند و دلی که جز مهر همنوع، چیزی در آن نباشد.

بارالها، ریشه بیماری‌های سخت و صعب‌العلاج را از میان بردار و دانشمندان و طبیبان را در مسیر درمان یاری فرما.

ای پناه بی‌پناهان، بیمارانی را که از ترس طرد شدن در خفا می‌گریند، در پناه امن خودت قرار ده و دلهای مردم را با آنان مهربان کن.

خدایا، شفای جسم کافی نیست، روح‌های زخمی از زخم زبان و نگاه‌های سرد را نیز درمان کن.

ای مهربان‌ترین، به خیرین و نیکوکاران برکت ده و توفیق خدمت به محروم‌ترین بندگانت را نصیب ما گردان.

یارب، هیچ انسانی را با بیماری و تنهایی امتحان مکن و صبر و امید را در دل دردمندان زنده نگه دار.

خدایا، چنان کن که جامعه ما عاری از ترس و سرشار از آگاهی باشد تا هیچ بیماری احساس غربت نکند.

الهی، دست‌های لرزان و بدن‌های رنجور را به قدرت لایزال خود شفا ده و سایه سلامت را بر سر همه بگستران.

ای شنونده دعاها، امید ناامیدان باش آنگاه که همه درها بسته است و همه دوستان رفته‌اند.

جذام پایان زندگی نیست، آغاز یک مبارزه است که پیروزی در آن نیازمند حمایت همه ماست.

انگ زدن به بیماران، از خود بیماری خطرناک‌تر است. بیایید با آگاهی، زنجیره تعصب را قطع کنیم.

حمایت از خانواده‌های درگیر با جذام، وظیفه اخلاقی هر انسان آگاهی است. فقر و بیماری نباید هم‌دست شوند.

روز جهانی جذام زنگ هشداری است برای ما که فراموش نکنیم در گوشه و کنار شهر، کسانی منتظر یک نگاه محبت‌آمیزند.

جامعه سالم، جامعه‌ای است که در آن هیچکس بخاطر بیماری طرد نشود. بیایید جامعه‌ای پذیرا بسازیم.

آموزش و اطلاع‌رسانی، بهترین واکسن در برابر ترس‌های بیهوده درباره جذام است. رسانه باشیم.

دیدن توانمندی‌های بهبودیافتگان جذام به جای ناتوانی‌هایشان، نشانه بلوغ فکری جامعه است.

هر قدمی که برای رفع تبعیض برمی‌داریم، گامی به سوی انسانیت است. روز کمک به جذامیان گرامی باد.

سکوت در برابر طرد شدن بیماران، رضایت به ظلم است. صدای کسانی باشیم که صدایشان شنیده نمی‌شود.

مسئولیت ما تنها حفظ سلامت خودمان نیست، بلکه حفظ سلامت روانی و اجتماعی تمام شهروندان است.