روز جهانی سلامت روان 1405

سلامت روان، تجمل نیست؛ یک ضرورت است. درست مثل جسممان، روحمان هم نیاز به مراقبت دارد.

افسردگی نشانه ضعف نیست، نشانه این است که مدت زیادی قوی بوده‌ایم. با خودمان مهربان باشیم.

دردی که دیده نمی‌شود، دردناک‌تر است. هوای سلامت روان خود و اطرافیانمان را داشته باشیم.

مراجعه به روانشناس، انگ نیست؛ نشانه بلوغ فکری و شجاعت برای تغییر است.

ذهن آرام، جسم سالم می‌سازد. امروز دقیقه‌ای بایست و حال دلت را بپرس.

روز جهانی سلامت روان یادآور این است که «حال خوب» ساختنی است، نه یافتنی.

اضطراب و استرس، دزدان خاموش شادی هستند. با آگاهی و کمک حرفه‌ای، دست دزدها را کوتاه کنیم.

شنونده خوبی باشیم. گاهی یک گوش شنوا می‌تواند جانی را نجات دهد و امیدی را زنده کند.

خودمراقبتی خودخواهی نیست. شما نمی‌توانید از فنجان خالی به دیگران آب بدهید. اول خودتان را پر کنید.

سلامت روان حقی برای همه، در همه جا. بیایید برای دسترسی عادلانه به خدمات روانشناسی تلاش کنیم.

«أَلَا بِذِکْرِ اللَّهِ تَطْمَئِنُّ الْقُلُوبُ»؛ یاد خدا آرام‌بخش دل‌هاست. در تلاطم زندگی، لنگر یاد او را رها نکنیم.

آرامش سهم کسانی است که به حکمت خدا ایمان دارند و راضی به رضای او هستند. روزت پر از آرامش.

دعا و نیایش، قوی‌ترین نسخه برای درمان بی‌قراری‌های روح است. با خدا حرف بزن، او می‌شنود.

توکل یعنی سپردن بارِ سنگین نگرانی‌ها به دستان قدرتمند پروردگار. ذهنت را آزاد کن.

سلامت روح در گرو ارتباط سالم با خالق و مخلوق است. کینه‌ها را دور بریز تا سبک شوی.

قرآن شفاست برای آنچه در سینه‌هاست. در روز سلامت روان، با کلام وحی انس بگیریم.

نماز، تمرین تمرکز و آرامش است. سر بر سجده بگذار و غم‌هایت را به زمین بسپار.

ایمان، نوری است که تاریکی‌های ناامیدی و افسردگی را کنار می‌زند. مؤمن هرگز بن‌بست ندارد.

صبر، کلید سلامت روان در سختی‌هاست. «ان مع العسر یسرا»؛ یقیناً بعد از هر سختی آسانی است.

روح انسان نفخه الهی است؛ قدر این امانت مقدس را بدانیم و با گناه و ناامیدی آلوده‌اش نکنیم.

رفیق، اگر حالت خوب نیست، من هستم. لازم نیست همیشه قوی باشی.

اشک ریختن عیب نیست، پاکسازی روح است. نگذار غم‌ها در دلت رسوب کنند.

اگر احساس خستگی روحی می‌کنی، استراحت کن، اما تسلیم نشو. فردا روز دیگری است.

تو تنها نیستی. میلیون‌ها نفر در جهان با چالش‌های ذهنی مبارزه می‌کنند. کمک گرفتن حق توست.

سلامت روان یعنی بدانی ارزشمندی، حتی وقتی هیچ کاری انجام نمی‌دهی.

به دوستت زنگ بزن و بپرس «واقعاً حالت چطوره؟». شاید منتظر همین تماس باشد.

مهربانی با خود، اولین قدم برای شفای زخم‌های روانی است. خودت را در آغوش بگیر.

تغییر درد دارد، اما درد ماندن در جایی که به آن تعلق نداری، بیشتر است. برای سلامت روانت تغییر کن.

مرزگذاری در روابط، بی‌احترامی نیست؛ حفاظت از حریم سلامت روان توست.

یادمان باشد، بیماری روانی مثل شکستگی پاست؛ نیاز به درمان دارد و خجالت ندارد.

خانواده امن، پایگاه سلامت روان فرزندان است. خانه را محل آرامش کنیم نه تنش.

گفتگوی محترمانه در خانه، واکسن ضد افسردگی و اضطراب برای اعضای خانواده است.

پدر و مادر عزیز، سلامت روان کودکتان از نمرات مدرسه‌اش مهم‌تر است. به او فشار نیاورید.

همسر مهربانم، آرامش تو آرامش زندگی ماست. بیا غم‌خوار هم باشیم نه غم‌ساز.

درک متقابل و همدلی، ستون‌های سلامت روان در زندگی مشترک هستند.

اجازه دهیم فرزندانمان احساساتشان را بیان کنند، حتی اگر خشم یا ترس باشد. سرکوب نکنیم.

وقت گذاشتن برای تفریح مشترک، باتری روانی خانواده را شارژ می‌کند.

احترام به حریم خصوصی نوجوانان، ضامن سلامت روان و اعتماد آن‌هاست.

مشکلات کاری را پشت در خانه بگذاریم. خانه حریم امن محبت است.

سلامت روان سالمندان را فراموش نکنیم؛ آن‌ها تشنه توجه و هم‌صحبتی هستند.

استرس مزمن سیستم ایمنی بدن را تضعیف می‌کند. مراقبت از روان، مراقبت از جسم است.

خواب کافی، تغذیه سالم و ورزش، سه ضلع مثلث سلامت روان هستند.

نشخوار فکری (فکر کردن مداوم به گذشته) سمی است که شادی امروز را می‌کشد.

مدیتیشن و تنفس عمیق، ابزارهای ساده اما قدرتمند برای کنترل اضطراب هستند.

نه گفتن را یاد بگیرید. راضی نگه داشتن همه، به قیمت نابودی روان خودتان تمام می‌شود.

هر احساسی پیامی دارد. به جای سرکوب، پیامی که خشم یا غم برایتان دارد را بشنوید.

کمال‌گرایی دشمن آرامش است. «کافی بودن» را تمرین کنید.

شبکه‌های اجتماعی ویترین زندگی دیگران است، با پشت صحنه زندگی خودتان مقایسه نکنید.

نوشتن افکار و احساسات (روزنامه‌نگاری)، راهی عالی برای تخلیه ذهن است.

مراجعه سالانه به روانشناس (چکاپ روانی) به اندازه آزمایش خون اهمیت دارد.