معرفی کوتاه ابوالفضل بیهقی برای استوری و شبکه‌های اجتماعی 1405

اول آبان، روز بزرگداشت پدر نثر فارسی، ابوالفضل بیهقی گرامی باد.

بیهقی، گزارشگر حقیقت و معمار نثر فاخر پارسی است.

تاریخ بیهقی، تنها یک کتاب تاریخ نیست، رمانِ واقعیت‌های تلخ و شیرین روزگار است.

او که نوشت: غرض من آن است که تاریخ پایه‌ای بنویسم و بنایی بزرگ افراشته گردانم.

بیهقی به ما آموخت که قلم، امانت است و نویسنده، امانت‌دار حقیقت.

نثر بیهقی، همچون دریایی است که هم آرامش دارد و هم طوفان؛ روزش مبارک.

بزرگداشت مردی است که گفت: سخنی نرانم که آن را به تعصبی و تزیدی کشد.

بیهقی؛ پیرِ دبیران و استادِ نویسندگانِ آزاده ایران زمین.

امروز روزِ کسی است که تاریخ را با ادبیات پیوند زد و جاودانه کرد.

میراث بیهقی، صداقت در گفتار و شیوایی در نوشتار است.

آیا می‌دانید تاریخ بیهقی ابتدا ۳۰ جلد بوده که متاسفانه بخش زیادی از آن از بین رفته است؟

بیهقی دبیر دیوان رسالت غزنویان بود و وقایع را با چشم خود دیده و ثبت کرده است.

سبک نوشتاری بیهقی، بینابین (مرسل عالی) است که اوج پختگی نثر فارسی را نشان می‌دهد.

داستان حسنک وزیر، یکی از شاهکارهای دراماتیک و تراژیک در تاریخ بیهقی است.

بیهقی در روستای حارث‌آباد سبزوار متولد شد و تا پایان عمر به نوشتن مشغول بود.

صداقت و بی‌طرفی بیهقی در روایت تاریخ، او را از سایر مورخان متمایز می‌کند.

تاریخ مسعودی نام دیگر کتاب اوست، اما به تاریخ بیهقی شهرت یافته است.

بیهقی معتقد بود تاریخ باید برای آیندگان عبرت‌آموز باشد، نه فقط قصه‌گویی.

نثر بیهقی سرشار از اصطلاحات دیوانی و ترکیبات زیبای فارسی است.

اول آبان در تقویم ملی ایران به پاس خدمات او، روز ابوالفضل بیهقی نامگذاری شده است.

و حسنک را سوی دار بردند و به جایگاه رسانیدند...

این بوسهل مردی امام‌زاده و محتشم و فاضل و ادیب بود، اما شرارت و زعارتی در طبع وی مؤکد شده.

مرد آنگاه آگاه شود که نبشتن گیرد و بداند که پهنای کار چیست.

و هیچ نبشته نیست که آن را به یک بار خواندن نیرزد.

احمق مردا که دل در این جهان بندد که نعمتی بدهد و زشت بازستاند.

در دیگر تواریخ چنین طول و عرض نیست که احوال را آسان گرفته‌اند.

من که بوالفضلم، کتاب بسیار فرونگریسته‌ام، خاصه اخبار و قصص.

و عاقبت کار آدمی مرگ است.

بزرگا مردا که او دامن قناعت تواند گرفت.

تاریخ به راه راست می‌رود که روا نیست در تاریخ تملق کردن.