آموزش الفبا به کودکان، فرآیندی شگفتانگیز و پیچیده است. معلم کلاس اول با هنرمندی تمام، صداها را به نشانهها و نشانهها را به کلمات تبدیل میکند. وقتی کودک برای اولین بار میتواند تابلوهای خیابان یا کتاب داستانش را بخواند، اعتماد به نفس او به شدت افزایش مییابد. تشکر بابت این معجزه، کمترین کاری است که والدین میتوانند انجام دهند.
دختران دبستانی به شدت از معلم خانم خود الگو میگیرند. نحوه لباس پوشیدن، صحبت کردن، دستخط و حتی لبخند معلم، توسط دختران تقلید میشود. یک معلم باوقار و مهربان، میتواند الگوی رفتاری بسیار مناسبی برای دختران باشد و تأثیرات تربیتی عمیقی بر جای بگذارد.
جشن الفبا که در پایان سال تحصیلی کلاس اول برگزار میشود، نمادی از ورود رسمی کودک به دنیای سواد است. تبریک روز معلم در نزدیکیهای این ایام، شیرینی این موفقیت را برای معلم و خانوادهها دوچندان میکند و خستگی یک سال تلاش را از تن آموزگار در میآورد.
آموزش به کودکان هفت ساله که بازیگوش هستند و تمرکز کمی دارند، نیازمند صبری ایوبوار است. معلم باید بارها و بارها یک مطلب را تکرار کند تا در ذهن کودک تثبیت شود. والدین با درک این سختی، باید قدردان صبر و متانت معلم باشند.
با سواد شدن دختران، گامی بزرگ در جهت توانمندسازی زنان آینده است. معلم کلاس اول با آموزش خواندن و نوشتن، ابزار لازم برای استقلال و پیشرفت را در اختیار دختران قرار میدهد. این خدمت بزرگ، شایسته تقدیر و احترامی همیشگی است.
