پرستاران بخش دیالیز (Nephrology Nurses) نقشی فراتر از مراقبتهای معمول دارند. آنها مسئولیت تنظیم دقیق دستگاههای پیچیده، پایش مداوم علائم حیاتی بیمار در طول جلسات 4 ساعته و مدیریت عوارض احتمالی مانند افت فشار خون را بر عهده دارند. تخصص و دقت آنها مستقیماً با جان بیمار در ارتباط است. روز جهانی کلیه زمان مناسبی برای دیده شدن این زحمات خاموش و تخصصی است.
بیماران دیالیزی به دلیل ماهیت مزمن بیماری، سالها و هفتهای چند بار به بخش مراجعه میکنند. این امر باعث شکلگیری رابطهای عمیق و طولانیمدت بین بیمار و پرستار میشود. پرستاران دیالیز نه تنها مراقب جسم بیمارند، بلکه سنگ صبور مشکلات روحی و خانوادگی آنها نیز هستند. تقدیر از این بُعد انسانی و عاطفی، کمترین کاری است که میتوان انجام داد.
کار در بخش همودیالیز با چالشهای فیزیکی و روانی همراه است. سر و صدای مداوم دستگاهها، نیاز به دقت بالا در رگگیری از عروق حساس (فیستول) و مواجهه با بیماران بدحال، فشار کاری زیادی ایجاد میکند. پیامهای تشکر و قدردانی میتواند خستگی را از تن این عزیزان بیرون کرده و انگیزه کاری آنان را افزایش دهد.
یکی از وظایف کلیدی پرستاران دیالیز، آموزش به بیمار درباره رژیم غذایی، مراقبت از فیستول و مصرف داروهاست. این آموزشهاست که کیفیت زندگی بیمار را در خانه تضمین میکند. در روز جهانی کلیه، باید از نقش معلمی و آموزشی پرستاران نیز تقدیر کرد.
اغلب در مناسبتهای پزشکی، نقش پزشکان پررنگتر دیده میشود، اما در بخش دیالیز، پرستاران محور اصلی درمان هستند. آنها هستند که لحظه به لحظه بر بالین بیمار حاضرند. استفاده از واژههایی مانند «فرشته»، «حامی» و «نجاتبخش» در متنهای تقدیر، بازتابدهنده جایگاه واقعی آنان است.
