کار در بخش انکولوژی (سرطان) یکی از سختترین و در عین حال مقدسترین شاخههای پزشکی است. پزشکان و پرستاران این بخش نه تنها با پیچیدگیهای علمی بیماری سروکار دارند، بلکه هر روز با بار عاطفی سنگین و درد و رنج بیماران مواجه هستند. تابآوری و مهربانی آنها در این شرایط، شایسته ستایشی عظیم است.
در بخش سرطان، پرستاران نقشی فراتر از مراقبتهای بالینی دارند. آنها سنگ صبور بیماران و همدم لحظات سخت شیمیدرمانی هستند. لبخند و امیدواری یک پرستار میتواند روحیهی بیمار را برای مبارزه با بیماری تقویت کند. این ایثار و فداکاری، جلوهای از ارزشهای انسانی و اسلامی است.
در فرهنگ ما، پزشک «وسیله» و خداوند «شافی» است. پزشکان انکولوژی با بهرهگیری از علم روز و توکل به خدا، ابزار دست قدرت الهی برای بازگرداندن سلامتی به بیماران هستند. تقدیر از آنان، تقدیر از علم و تعهدی است که جان انسانها را نجات میدهد.
ابراز تشکر و قدردانی بیماران و همراهان، خستگیهای جسمی و روحی کادر درمان را میشوید و به آنها انگیزهای مضاعف برای ادامه این مسیر دشوار میدهد. یک جمله محبتآمیز یا یک نامه تشکر، انرژی مثبتی است که به چرخه درمان باز میگردد.
کادر درمان بخش انکولوژی با رعایت اخلاق پزشکی و حفظ کرامت بیماران، فضایی امن و قابل اعتماد ایجاد میکنند. احترام به درد بیمار و همراهی با خانوادههای نگران، نشاندهنده روحیه ایثارگری است که در رگهای کادر درمان ایران جاری است.
