پیام آگاهی‌بخشی توانایی‌های افراد سندروم داون 1405

سندروم داون یک بیماری نیست، بلکه یک تفاوت ژنتیکی است. افراد دارای این تفاوت، توانایی یادگیری، کار و زندگی مستقل را دارند.

باورهای غلط را دور بریزیم؛ افراد سندروم داون می‌توانند بخوانند، بنویسند و حتی به دانشگاه بروند.

آیا می‌دانستید بسیاری از افراد سندروم داون در جهان بازیگر، مدل، و کارآفرینان موفقی هستند؟

کند بودن روند یادگیری به معنای ناتوانی در یادگیری نیست. با روش‌های مناسب، شکوفایی حتمی است.

استقلال افراد سندروم داون با آموزش مهارت‌های زندگی از کودکی آغاز می‌شود و کاملاً دست‌یافتنی است.

سندروم داون مانع از داشتن شغل نیست؛ آن‌ها کارمندانی متعهد، دقیق و وقت‌شناس هستند.

هوش موسیقیایی و هنری در بسیاری از افراد دارای سندروم داون بسیار بالاست؛ استعدادشان را نادیده نگیریم.

آن‌ها نه تنها سربار جامعه نیستند، بلکه با فعالیت‌های اجتماعی و شغلی خود به اقتصاد کمک می‌کنند.

مهمترین ناتوانی، ناتوانی جامعه در دیدن توانایی‌های این افراد است.

حق تصمیم‌گیری برای زندگی شخصی، یکی از توانایی‌های حقوقی افراد سندروم داون است که باید به رسمیت شناخته شود.

استخدام افراد سندروم داون، لطف نیست، بلکه سرمایه‌گذاری روی نیروی کاری صادق و منظم است.

در روز جهانی سندروم داون، کارفرمایان را به ایجاد فرصت‌های شغلی برابر دعوت می‌کنیم.

تجربه نشان داده است حضور یک همکار سندروم داونی، روحیه همدلی و همکاری را در سازمان بالا می‌برد.

کافه‌ها و رستوران‌های اداره شده توسط افراد سندروم داون در سراسر جهان، نمونه‌ای از توانمندی شغلی آن‌هاست.

آن‌ها می‌توانند در مشاغل خدماتی، اداری، هنری و حتی صنعتی با آموزش‌های ساده نقش‌آفرینی کنند.

کار کردن به افراد سندروم داون احساس ارزشمندی و هویت اجتماعی می‌دهد.

بیایید به جای تمرکز بر محدودیت‌ها، بر مهارت‌های منحصر به فرد آن‌ها تمرکز کنیم.

اشتغال پایدار، کلید استقلال مالی و اجتماعی افراد دارای سندروم داون است.

توانایی انجام کارهای تکراری با دقت و حوصله بالا، یکی از نقاط قوت شغلی بسیاری از این عزیزان است.

من می‌توانم کار کنم، اگر تو فرصت دهی. پیام آن‌ها به بازار کار روشن است.

آموزش فراگیر (مدارس عادی) حق کودکان سندروم داون است تا در کنار همسالان خود رشد کنند.

یادگیری آن‌ها شاید آهسته‌تر باشد، اما عمیق و پایدار است. صبر، کلید آموزش است.

استفاده از ابزارهای دیداری و عملی، توانایی یادگیری کودکان سندروم داون را چندین برابر می‌کند.

مربیان آگاه می‌دانند که سقف یادگیری برای هیچکس وجود ندارد، حتی با ۴۷ کروموزوم.

ورزش و هنر درمانی، دو بازوی قدرتمند برای شکوفایی استعدادهای نهفته این عزیزان است.

آن‌ها توانایی یادگیری زبان دوم و مهارت‌های کامپیوتری را دارند، اگر باورشان کنیم.

نقش خانواده در آموزش مهارت‌های خودیاری (لباس پوشیدن، غذا خوردن) حیاتی و تعیین‌کننده است.

هر موفقیت کوچک تحصیلی برای آن‌ها، یک پیروزی بزرگ برای سیستم آموزشی برابر است.

تحصیلات عالیه برای افراد سندروم داون دیگر یک رویا نیست، یک واقعیت رو به رشد است.

کتابخانه و مدرسه باید جایی امن و پذیرا برای همه توانایی‌ها باشد.

تو می‌توانی، همانطور که هزاران نفر مثل تو توانستند. به خودت ایمان داشته باش.

سندروم داون پایان راه نیست، شروع مسیری متفاوت و پر از ماجراجویی است.

جهان پر از الگوهای موفق سندروم داون است؛ از نقاشان زبردست تا ورزشکاران المپیک ویژه.

هیچ دیواری آنقدر بلند نیست که اراده تو نتواند از آن عبور کند.

توانایی‌های تو بیشتر از تصور دیگران است؛ آن‌ها را شگفت‌زده کن.

زندگی مستقل، ازدواج و موفقیت، حق و توانایی توست. برایش بجنگ.

هر روز که تلاش می‌کنی، یک قدم به رویاهای بزرگت نزدیک‌تر می‌شوی.

تو ناتوان نیستی، تو توانای متفاوتی. قدرتت را نشان بده.

بگذار موفقیتت، صدایی بلندتر از تمام قضاوت‌ها باشد.

آینده روشن است، چون تو با اراده‌ای پولادین به سمتش می‌روی.

سندروم داون شایع‌ترین ناهنجاری کروموزومی است، اما مانع تکامل شخصیت انسانی نیست.

مداخلات زودهنگام (کاردرمانی و گفتاردرمانی) تاثیر شگرفی بر افزایش توانایی‌های مغزی آن‌ها دارد.

انعطاف‌پذیری مغز (Neuroplasticity) در کودکان سندروم داون اجازه می‌دهد تا مهارت‌های جدید را بیاموزند.

پیشرفت‌های پزشکی، کیفیت زندگی و سلامت جسمی این افراد را به طرز چشمگیری بهبود بخشیده است.

تاخیر در رشد حرکتی و کلامی با تمرینات مداوم قابل جبران و بهبود است.

حافظه تصویری قوی، یکی از ویژگی‌های بارز شناختی در بسیاری از افراد سندروم داون است.

تفاوت در ساختار کروموزومی، به معنای توقف رشد فکری نیست، بلکه نیازمند مسیرهای یادگیری متفاوت است.

تحقیقات نشان می‌دهد تعاملات اجتماعی پیچیده برای مغز افراد سندروم داون کاملاً قابل درک است.

بلوغ جسمی و جنسی در افراد سندروم داون رخ می‌دهد و نیازمند آموزش‌های متناسب است.

توانبخشی مداوم، کلید طلایی برای به حداکثر رساندن پتانسیل‌های ژنتیکی است.