شعر کودکانه درباره حضرت رقیه برای مهدکودک و پیش‌دبستانی 1405

رقیه دختر امام / گلی بود تو دشت شام / سه ساله بود و کوچک / مثل گلای میخک / باباش امام حسین بود / نور دو عین بود / همیشه دعا می‌کرد / خدا رو صدا می‌کرد.

یه دختر سه ساله / مثل گل لاله / اسمش رقیه جان بود / خیلی مهربان بود / تو کربلا تنها شد / اسیر دشمنا شد / اما قوی بود و شیر / نترسید از شمشیر.

دستای کوچیک داشت / قلبی پر از نیک داشت / رقیه مهربون / ستاره آسمون / باباش که رفت به میدان / شد چشم او گریان / منتظر بابا بود / عزیز دلا بود.

توی خرابه شام / یه دختر خوش‌نام / رقیه بنت الحسین / ذکر لبش یا حسین / با اینکه تشنه بود / مثل یه چشمه بود / درس ادب به ما داد / یاد خدا به ما داد.

رقیه جان رقیه / دختر خوب و پایه / ما بچه‌ها دوستت داریم / تو دلامون می‌کاریم / بذر محبتت رو / یاد شهادتت رو / دستای کوچیک ما / دعا کنن بر شما.

لالا لالا گل پونه / رقیه توی ویرونه / دلش تنگه باباشه / می‌خواد پیشش نباشه / لالا لالا گل گندم / امان از حرفای مردم / باباش رفته سفر زود / ولی جاش خالی بود.

بخواب آروم گل یاس / عموت رفته پی عباس / رقیه چشم به راهه / شبش تار و سیاهه / فرشته‌ها میان پیشش / می‌بوسن ریش و گیسش / لالا لالا گل شب‌بو / بابات میاد نترس تو.

لالا لالا گل صدپر / رقیه دختر حیدر / سه سالش بود ولی پیر / شد از غصه‌ها دلگیر / سر باباشو آوردن / دلش رو غم‌ها بردن / خوابید آروم و راحت / تو اون کنج خرابه.

یه روزی تو کربلا / پیش اومد یه ماجرا / امام حسین دختری داشت / مثل فرشته پری داشت / اسم قشنگش رقیه / مثل ماه و ستاره / همش می‌گفت بابا کو / اون گل زیبا کو.

قصه‌ی ما غمگینه / ولی خیلی شیرینه / رقیه قهرمان بود / دشمن بدگمان بود / تو راه شام پیاده / با پاهای پتی، ساده / رقیه طاقت آورد / غصه رو با خودش برد.

یه شب توی خرابه / که تاریک بود و سرد / رقیه گریه می‌کرد / پر از غصه و درد / گفت بابا جون کجایی / چرا پیشم نمیایی / یهو باباش رسید / رقیه پر کشید.

من رقیه خاتون را دوست دارم. او دست‌های کوچکی داشت اما قلبش بزرگ بود. مثل دریا.

رقیه جان، ما بچه‌های مهدکودک قول می‌دهیم مثل تو نماز بخوانیم و حجاب داشته باشیم.

سلام بر دختر سه ساله کربلا. ما با دست‌های کوچکمان برایت سینه می‌زنیم.

یا رقیه، تو بابایت را خیلی دوست داشتی، ما هم باباهایمان را دوست داریم. دعا کن سایه پدرمان باشد.

ای ستاره‌ی شام، راه تو راه نور است. ما کودکان سرباز توایم.

رقیه دختر ماه / نشسته توی راه / منتظر باباشه / که روی پاش جاشه.

دختری بود سه ساله / صورتش مثل لاله / تو دشت کربلا بود / به یاد خدا بود.

رقیه بنت الحسین / نور دو عین حسین / دستای کوچولوش / پر از دعا و جوش.

تو خرابه شام / رقیه داد پیام / که ما اهل بیتیم / عزیز و محترم.

یا رقیه سلام / دختر خوب امام / دوستت داریم زیاد / دلت شاد و آباد.