یادبود حدیث «انی تارک فیکم الثقلین» 1405

پیامبر اکرم (ص) فرمودند: «انی تارک فیکم الثقلین کتاب الله و عترتی اهل بیتی ما ان تمسکتم بهما لن تضلوا بعدی ابدا».

ترجمه: من در میان شما دو چیز گرانبها می‌گذارم: کتاب خدا و عترتم (اهل بیتم). تا زمانی که به این دو چنگ بزنید، هرگز بعد از من گمراه نخواهید شد.

این حدیث، وصیت‌نامه سیاسی و عقیدتی پیامبر (ص) است. ۲۸ صفر روز بازخوانی این وصیت است.

قرآن و عترت، دو بال پروازند. یکی بدون دیگری، انسان را به مقصد نمی‌رساند.

پیامبر (ص) نفرمود فقط کتاب خدا، نفرمود فقط اهل بیت؛ فرمود «بهما» (به هر دو). جدایی انداختن بین این دو، آغاز انحراف بود.

در روز رحلت پیامبر، باید از خود بپرسیم: آیا به این وصیت عمل کردیم؟ تاریخ گواهی می‌دهد که عترت را تنها گذاشتند.

حدیث ثقلین، سند حقانیت شیعه و لزوم پیروی از امامان معصوم بعد از پیامبر است.

این دو یادگار، هرگز از هم جدا نمی‌شوند تا در حوض کوثر بر پیامبر وارد شوند.

نجات امت اسلامی در گرو بازگشت به ثقلین است. هر راه دیگری به گمراهی ختم می‌شود.

امروز در ۲۸ صفر، عهد می‌بندیم که نه قرآن را مهجور بگذاریم و نه اهل بیت را تنها.

شعار «حسبنا کتاب الله» (کتاب خدا ما را بس است) که بعد از رحلت پیامبر مطرح شد، در تضاد مستقیم با حدیث ثقلین بود.

قرآن، امامِ صامت است و اهل بیت، قرآنِ ناطق. قرآن نیاز به مفسر معصوم دارد.

وصیت کرد پیغمبر به یاران / که بشناسید قدرِ این دو قرآن.

یکی قرآنِ مکتوبِ الهی / یکی عترت، چراغِ صبحِ شاهی.