امام محمد باقر (ع) تنها امامی هستند که واقعه کربلا را در کودکی (حدود ۴ سالگی) درک کردند. ایشان شاهد مصائب عاشورا، اسیری شام و رنجهای پدرشان امام سجاد (ع) بودند. تسلیت گفتن به پدر، یادآور انتقال نسل به نسل این غم و اندوه مقدس است.
لقب «باقر» به معنای شکافنده است. امام پنجم (ع) پایهگذار نهضت علمی بزرگی بودند که در زمان امام صادق (ع) به اوج رسید. ایشان علوم اسلامی را تدوین و شاگردان بسیاری تربیت کردند. احترام به پدر در این روز، احترام به مقام علم و ولایت است.
پدران نقش اصلی را در آشنایی فرزندان با اهلبیت دارند. ارسال پیام تسلیت به پدر در مناسبتهای مذهبی، نوعی قدردانی از زحمات او در تربیت دینی فرزند و شریک شدن در احساسات مذهبی اوست.
امام باقر (ع) در قبرستان بقیع مدفون هستند. یادآوری غربت بقیع در پیامهای تسلیت، دلها را متوجه مظلومیت ائمه میکند و آرزوی بازسازی بارگاه بقیع را زنده نگه میدارد.
امام باقر (ع) توسط هشام بن عبدالملک ملعون، با زینی که به زهر آغشته شده بود، مسموم و شهید شدند. این جنایت در هفتم ذیالحجه رخ داد و شیعیان را داغدار کرد.
