مدیریت در سازمانهای مردمنهاد یا سمنها (NGO) تفاوتهای بنیادی با مدیریت در بخشهای تجاری و دولتی دارد. مدیران خیریهها باید بتوانند با کمترین منابع، بیشترین بهرهوری را ایجاد کنند و همزمان اعتماد عمومی را به عنوان اصلیترین سرمایه اجتماعی حفظ نمایند. رهبری در این فضا نیازمند ترکیبی از هوش هیجانی، تعهد اخلاقی و شفافیت مالی است تا بتواند انگیزههای داوطلبانه را زنده نگه دارد.
روز جهانی سازمانهای مردمنهاد فرصتی است تا به اهمیت تفکر استراتژیک در امور خیریه بپردازیم. مدیران موفق خیریه کسانی هستند که از روشهای سنتی عبور کرده و با نیازسنجی دقیق و برنامهریزی بلندمدت، به جای درمان موقت، به ریشهکنی فقر و مشکلات اجتماعی میپردازند. این نگاه توسعهمحور در جمهوری اسلامی ایران نیز مورد تاکید است.
در فرهنگ ایرانی و اسلامی، امانتداری رکن اصلی مدیریت است. مدیران موسسات خیریه امانتدار کمکهای مردمی هستند و باید در قبال هر ریال پاسخگو باشند. روز ۲۷ فوریه یادآور این نکته است که شفافیت و پاسخگویی نه تنها یک وظیفه قانونی، بلکه یک تعهد شرعی و اخلاقی برای مدیران سمنها محسوب میشود.
مدیران عامل خیریهها با چالشهای متعددی از جمله نوسانات اقتصادی، جذب و نگهداشت نیروهای داوطلب و قوانین پیچیده مالیاتی روبرو هستند. تبریک این روز به آنها، در واقع ارج نهادن به صبر و پایداری آنها در برابر این مشکلات است. مدیریت بحران و تابآوری سازمانی از ویژگیهای بارز این مدیران است.
رفتار و منش مدیر یک خیریه، ویترین آن سازمان است. مدیرانی که با تواضع و خلوص نیت فعالیت میکنند، الگویی برای ترویج فرهنگ احسان در جامعه میشوند. آنها با عملکرد خود نشان میدهند که کمک به همنوع صرفاً یک تراکنش مالی نیست، بلکه یک حرکت معنوی و انسانی برای تعالی روح و جامعه است.
