تا اواسط قرن چهارم میلادی، تمامی مسیحیان جهان روز ۶ ژانویه را به عنوان روز میلاد و غسل تعمید مسیح جشن میگرفتند. اما کلیسای کاتولیک روم تصمیم گرفت برای جایگزینی جشنهای بتپرستی انقلاب زمستانی (جشن خدای خورشید) با یک جشن مسیحی، تاریخ میلاد را به ۲۵ دسامبر تغییر دهد. کلیسای ارمنی که در آن زمان از امپراتوری روم جدا بود و جشنهای بتپرستی در آن منطقه رواج نداشت، نیازی به این تغییر ندید و به همان تاریخ اصلی و کهن (۶ ژانویه) وفادار ماند.
ارامنه روز ۶ ژانویه را «تئوفانی» یا «خداپدیداری» مینامند. آنها معتقدند که در این روز دو واقعه مهم رخ داده است: تولد عیسی مسیح و غسل تعمید او در رود اردن توسط یحیی تعمید دهنده. تجمیع این دو جشن در یک روز، ویژگی منحصر به فرد کلیسای ارمنی است.
علاوه بر سنت کلیسایی، نوع تقویم نیز موثر است. برخی کلیساهای ارتدوکس (مانند روسیه) هنوز از تقویم قدیمی ژولین استفاده میکنند که ۱۳ روز با تقویم گریگوری (میلادی رایج) اختلاف دارد، به همین دلیل کریسمس آنها به ۷ ژانویه میافتد. اما ارامنه ایران تاریخ ثابت ۶ ژانویه را ملاک قرار میدهند.
در ایران دو گروه عمده مسیحی زندگی میکنند: آشوریان که تابع کلیسای شرق هستند و ۲۵ دسامبر را جشن میگیرند، و ارامنه که تابع کلیسای حواری ارمنی هستند و ۶ ژانویه (۱۶ دی) را جشن میگیرند. دانستن این تفاوت برای ادای احترام دقیق به هر دو گروه ضروری است.
یکی از زیباترین مراسم روز ۶ ژانویه، آیین «تبرک آب» در کلیساست. کشیش با صلیب نقرهای آب را متبرک میکند و روغن مقدس (میرون) در آن میریزد. سپس این آب به عنوان تبرک بین مردم تقسیم میشود که نماد شفابخشی و پاکی است.
