متن ادبی و دلنوشته سلام بر سیدالکریم و کربلای ایران 1405

سلام بر تو ای سید الکریم، که کریمانه در خاک ری آرمیده‌ای تا دل‌های شکسته ما را پناه باشی.

ای ماه تابان شهر ری، سلام بر تو که عطر مدینه را در کوچه پس کوچه‌های ایران پراکنده کردی.

سلام بر گنبد طلایی‌ات که قبله‌نمای دلتنگی‌های ماست، ای که نامت مرهم دردهای بی‌دواست.

آقای من، هر بار که دلم هوای کربلا می‌کند، رو به سوی تو می‌آیم. سلام بر تو ای کربلای ایران.

سلام بر تو ای محدث عشق، که واژه واژه احادیثت نور هدایت است در ظلمات دنیا.

ای نوه ی کریم اهل بیت، کرامت در پیشگاه تو زانو زده است. سلام ما را از این راه دور پذیرا باش.

سلام بر ضریحی که شبکه شبکه‌اش، پنجره‌ای رو به بهشت است و دست‌هایمان را به آسمان گره می‌زند.

آمده‌ام تا در سایه‌سار حرمت نفسی تازه کنم. سلام بر تو که آرامش جان‌های بیقراری.

سلام بر تو ای فقیه آل محمد در دیار عجم، که علم و تقوا را با شهادت و غربت درآمیختی.

ای سید بزرگوار، سلام بر قلب مهربانت که قرن‌هاست سنگ صبور غصه‌های شیعیان است.

سلام علی آل یسین، سلام بر تو ای عبدالعظیم حسنی.

با قلبی آکنده از مهر، سلام می‌دهیم به پیشگاه بلندت ای سیدالکریم.

سلام بر تو روزی که زاده شدی، روزی که به ری آمدی و روزی که مبعوث خواهی شد.

از راه دور با چشمی اشکبار سلام می‌دهیم: السلام علیک یا وارث الحسن المجتبی.

سلام بر تو ای همسایه مهربان، که همسایگی‌ات مایه افتخار ما ایرانیان است.

هر صبح و شام بر تو سلام می‌دهیم تا جواب سلامی از لبان مبارکت، جانمان را زنده کند.

سلام ای پناه خستگان، ای امید ناامیدان، ای عبدالعظیمِ عزیزِ خدا.

سلام بر تو و بر دو یار و همسایه‌ات، امامزاده طاهر و امامزاده حمزه.

با تمام وجود فریاد می‌زنیم: سلام ای کربلای در دسترس، سلام ای سیدالکریم.

سلام خدا و فرشتگان و پاکان عالم بر روح مطهر تو باد ای ولی خدا.

در حریم تو نور می‌بارد، آسمان هم به سجده می‌آید / سلام ای آفتابِ شهر ری، دل به عشق تو زنده می‌آید.

بوی سیب و بوی یاس و بوی عود، در حرم پیچیده عطرِ وجود / بر تو ای سید کریم درود، که شدی بر شیعیان تو جود.

مثل کبوتر پر می‌کشم سوی بام تو / مستم می‌کند جرعه‌ای از جام نام تو / سلام ای سیدالکریم، جانم فدای مرام تو.

ای که در ری شعبه‌ای از کربلا داری / در دل هر عاشقی یک نینوا داری / سلام ما بر تو که لطف خدا داری.

گنبدت خورشید را شرمنده کرد / نام تو عشق را پاینده کرد / سلام بر تو که یادت دل را زنده کرد.

خاک ری را کیمیا کردی به یمن مقدمت / جان فدای غربت و آن رنج و درد و ماتمت / سلام ای سید عالی‌مقام.

تویی که آینه دارِ حسن (ع) شدی در ری / شراب وصل تو را ما چشیده‌ایم پیاپی / سلام حضرتِ عشق.

می‌رسد از صحن تو بوی بهشت / نام تو را خدا بر دلم نوشت / سلام ای که پاکی و خوش سرشت.

ای سفیرِ ولایت در این دیار / ای که هستی بر دلم قرار / سلام بر تو ای گلِ بهار.

از تبارِ کریمانی و کرامت کار توست / شفا گرفتنِ دل‌های بیمار کار توست / سلام ای طبیبِ دل‌ها.

سلام بر تو ای تجلیِ نورِ ولایت در افقِ وجود، که جان‌ها در جوارت به سکون می‌رسند.

ای عارفِ کامل، سلام بر تو که مراتبِ کمال را در مکتبِ هادیِ امت پیمودی و به سرچشمه رسیدی.

سلام بر روحی که از قفسِ تن رها شد و در ملکوتِ اعلی، هم‌نشینِ قدسیان گشت.

ای واصلِ به حق، سلام بر تو که زیارتت، صیقلِ دهندهِ آینهِ زنگار گرفتهِ دل‌هاست.

در محضرِ تو، واژه‌ها رنگ می‌بازند و تنها سکوت است که سخن می‌گوید. سلام بر سکوتِ پر معنایت.

سلام بر تو که حقیقتِ بندگی را دریافتی و دینت را نه در زبان، که در جان به ولیِ زمان عرضه کردی.

ای قطبِ معنویِ ری، سلام بر تو که جاذبه‌ات، دل‌های مستعد را به سویِ مدارِ حق می‌کشاند.

سلام بر فنایِ تو در ولایت، که تو را به بقایِ ابدی رساند ای سیدالکریم.

زیارتِ تو سفرِ از خود به خداست. سلام بر تو ای راهبرِ این سفرِ روحانی.

سلام بر نوری که خاموشی ندارد و فیضی که قطع نمی‌شود، ای متصل به دریایِ بیکرانِ عصمت.

حرمت، نگینِ فیروزه‌ای در انگشتریِ تهران است. سلام بر این نگینِ درخشان.

صحن و سرایت مملو از عطرِ دعا و زمزمهِ نیاز است. سلام بر این فضایِ ملکوتی.

وقتی واردِ بازارِ حرم می‌شوم، بویِ اسپند و گلاب، نویدِ رسیدن به تو را می‌دهد. سلام ای مقصد.

ایوانِ آیینه‌ات، تصویرِ شکسته‌دلان را به زیبایی منعکس می‌کند. سلام بر آیینه‌دارِ مهربانی.

کاشی‌هایِ آبیِ حرمت، رنگِ آرامشِ آسمان را به زمین آورده‌اند. سلام بر این آرامشِ محض.

حوضِ وسطِ صحن، وضو می‌سازد با اشکِ زائرانت. سلام بر تو و زائرانِ عاشقت.

سقاخانه حرمت، یادآورِ لب‌هایِ تشنه کربلاست. سلام بر تو ای کربلاییِ دیارِ ما.

ضریحت، پناهِ دست‌هایِ لرزانی است که حاجتِ خود را می‌جویند. سلام بر دستگیرِ افتادگان.

ساعتِ حرمت، زمان را به وقتِ عاشقی تنظیم می‌کند. سلام بر لحظه‌هایِ حضور در کنارت.

هر گوشه از حرمت، روایتی از عشق و ارادت است. سلام بر صاحبِ این خانهِ پرمهر.